Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 41 - 292. Verhalen

zaterdag 19 oktober 2019




Prachtig nieuw concept van Hans Sibbel oftewel Lebbis: Je Had Erbij Moeten Zijn, een verhaalvertelmiddag in de kelder van het vorig jaar geopende café-restaurant De Krachtcentrale in Huizen. Prachtig gehuisvest in, zoals de naam al zegt, de voormalige Krachtcentrale in de Havenstraat.





Je Had Erbij Moeten Zijn vindt vanaf 29 september elke laatste zondag van de maand plaats. ’s Middags dus, tussen 15.00-16.30 uur. Uit het persbericht:

Het vertellen van een verhaal. Tussen de 5 en 12 minuten. Met een kop en een staart. Uit het hoofd. Maar…. alles mag. Liegen, verzinnen, vergroten, bluffen. Zelfs de waarheid. 

Vier à vijf verhalen, wat weinig is voor anderhalf uur. Dat impliceert dat Lebbis zelf ook zijn steentje zal bijdragen en dat maakt de middag er alleen maar mooier op. De verteller van het mooiste verhaal – gekozen door een eenkoppige jury: steeds iemand anders uit het publiek – verdient 250 euro. Comedians, cabaretiers, schrijvers, maar ook leken - iedereen mag meedoen.





Grappig dat Vrij Nederland dezelfde week (als ik dit schrijf, is het zaterdag 24 augustus) als special bij het septembernummer Sterke verhalen uitbrengt. Uitgangspunt:

Je moet ervóór een zinnetje kunnen horen als Moet je toch eens horen wat ik nóu heb meegemaakt! Of anders: Wat er toch met die en die is gebeurd!
Mooie openingszin op 29 september.

Archief 2019