Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker en vaker iets minder - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan boeken die in februari en in oktober 2024 verschijnen.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 202320222021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, begint rond (en meestal al ruim voor) vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. Sinds de zomer van 2022 sta ik op om steevast drie uur. Om te schrijven zijn het mijn meest productieve uren van de dag.

Week 18 - 31. Om wat beesten dieren aandoen [14/22]

zondag 30 april 2023

Eva Hoeke, vrijdag jl. in de Volkskrant.


Zo, en dan nu een willekeurige graai uit het dierennieuws van de afgelopen weken.
In een megastal in Sint-Oedenrode brak brand uit, negenduizend biggen en volwassen varkens gingen in vlammen op. In Texas verloor een Friese boer achttienduizend koeien bij een grote explosie. In Heukelom mag een varkenshouder zijn bedrijf met vijfenzeventighonderd varkens uitbreiden naar een totaal van achttienduizend varkens. Kafkaësk detail: die stal staat pal naast de piekbelaster in Brabant die eind vorig jaar voor tweeëneenhalf miljoen als eerste werd uitgekocht.

Ik bleef even hangen bij die laatste varkensboer. Volgens Omroep Brabant heeft hij meerdere varkensbedrijven in verschillende gemeenten, ondergebracht in verschillende bv’s. Meerdere varkensbedrijven, ondergebracht in verschillende bv’s – ben je dan nog een boer of een fabriek?

Het antwoord kwam in de uitzending van Nieuwsuur, want er was nog meer dierennieuws. Wat blijkt: varkens gaan elkaar te lijf wanneer ze in willekeurige groepen bij elkaar worden gezet. Een hiërarchie-dingetje, sommige mensen hebben er ook last van. Boeren weten dit, slachthuizen weten dit, zelfs de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) weet dit, al járen, ze deden er alleen niks aan. Tot Wakker Dier zich er weer eens mee kwam bemoeien, toen moesten ze wel. Waarschuwing vooraf, de beelden konden als schokkend worden ervaren. 

Nou, dat viel wel mee hoor. Sterker, een medewerker van een slachthuis liet zien hoe mooi varkens worden verdoofd. Je zet gewoon een spray aan, ze raken bewusteloos, daarna doe je hop, die tang op de kop en even later zijn ze vredig ingeslapen! Simpel, snel en effectief, kun je nauwelijks gewetensbezwaren tegen hebben. ‘Ik zal geen binding met ze krijgen,’ legde de medewerker geroutineerd uit, ‘uiteindelijk belanden ze op het bord, maar ik ga wel met respect met ze om.’ Wat heet, volgens hem maakt het de varkens zélf niet eens meer uit of ze worden geslacht of niet. ‘Die varkens lopen er gewoon omheen, die kijken daar niet naar, die reageren daar niet op.’

Nee, jíj reageert daar niet meer op, dacht ik thuis op de bank. En dat komt goed uit, want alleen dan kun je vijfenveertigduizend varkens per dag slachten, alleen dan kun je meespelen in de Champions League van slachterijen, om er maar eens een moderne vergoelijking op los te laten. Schaalvergroting leidt tot afstand, afstand leidt tot ontdierlijking, en waar dat toe leidt zien we elke dag in het nieuws. Alleen wie dieren als dingen ziet, kan er achttienduizend stuks van in een stal proppen, alleen dan kun je ’s avonds zonder verdere gedachten in een gehaktbal bijten, Alleen dan kan een partij als de BBB de grootste worden.

Hoho, riposteerde BBB-baas Caroline van der Plas toen ze eerder op Twitter werd aangesproken over stalbranden. ‘Het is algemeen bekend dat bij een brand de overledenen vaak zijn bezweken aan de rook, niet aan het vuur. Dit is bij mensen zo en bij dieren net zo. Voor de paniek zijn ze al bewusteloos. Stelletje ophitsers.’ Er is een filmpje gemaakt van die stal in Texas waar achttienduizend koeien in zitten opgesloten terwijl er een zee aan rook en vuur op ze afkomt. Loeien joh! Maar goed, dat kán dus helemaal niet volgens Lientje, waarmee ze maar weer eens aantoont dat gezond verstand in de politiek vooral iets is dat je inzet wanneer het je goed uitkomt.

Blijft over de vraag wanneer dieren dingen zijn geworden. Misschien sinds dieren zelfs in de Wet dieren worden gelijkgesteld met ‘zaken’, en hun welzijn alleen is gewaarborgd ‘voor zover zulks redelijkerwijs verlangd kan worden’. Dat biedt nogal wat ruimte om dierenwelzijn te negeren en ja hoor, daar was de officiële reactie van de NVWA al: omdat slachthuizen tot 15 augustus 2024 de tijd krijgen om hun bedrijfsvoering aan te passen, zal de NVWA pas daarna overgaan tot het geven van boetes.
Dat zijn nog 21.780.000 dingen, eet smakelijk.

Archief 2023