Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20222021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint al ruim vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur en -directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 44 - 86. Rotterdamse Rotonde [3/3]

vrijdag 04 november 2022

Vervolg van:
Rotterdamse Rotonde [1/3]
Rotterdamse Rotonde [2/3]



We eten vanavond weer bij Restaurant Rotonde. Met vrienden en we kiezen voor het verrassingsmenu van vier gangen. Twee aan twee delen we (1) de Boerenkool (met aardappel en gist) en de Pompoen (met chiitake, Chinese bieslook en appel), (2) de Spinazie (met mosterd, aalbes en ui) en de Biet (met tuile, knolselderij en knoflook), (3) de Oesterzwam (met ui en eidooier) en de Prei (met xo-saus en paprika) en (4) de Kweepeer (met citrus, hazelnoot, crumble en amandel) en de Soes (met fudge en lievevrouwebedstro) - alle gerechten weer aangenaam en deskundig toegelicht; deze keer niet door Birk of Roy of Quint, maar door een dame: Laura. 

Na het eten van de Oesterzwam verzucht de carnivoor dat je, als je dit gesmaakt hebt, niet meer naar vlees verlangt. En als we het restaurant verlaten, is zijn vrouw geëmotioneerd als ze stelt: ‘Ik geloof niet dat ik ooit in mijn leven zo bijzonder en lekker heb gegeten.’







Laat ik ze nogmaals noemen: Birk, Jord en Roy – de vakkundige en idealistische gedreven krachten van een vegetarisch restaurant dat ze leiden met personeel met diezelfde visie. Wat die visie is? Ik citeer nog maar eens van de website:

Duurzaam, lokaal, groen, we kennen de termen allemaal en ze worden te pas en te onpas gebruikt. Wij gingen eens bij onszelf te rade: wat betekenen ze eigenlijk? We willen toe naar een wereld waar er genoeg eten is voor iedereen, zonder daarbij dieren, mensen of de planeet zelf te beschadigen. Maar hoe doe je dat in de praktijk? Dat is een flink vraagstuk, in onze ogen. Vandaar ook onze naam, Restaurant Rotonde. De wegen staan voor complexe (voedsel)vraagstukken en in het middelpunt proberen we die te stroomlijnen door hopelijk een antwoord te kunnen geven op sommige van die vraagstukken.

Daarbij gooien we alle eerder genoemde termen in de blender. We houden ze in ons achterhoofd bij alle keuzes die we maken. We nemen daarbij verantwoordelijkheid voor onder meer de herkomst van ingrediënten en het afval dat we creëren. Zo nemen we niet alleen verantwoordelijkheid naar onszelf maar ook naar jullie, onze gasten. We communiceren, naar wie ervoor openstaat, zo transparant mogelijk.


Het is hoopvol dat Restaurant Rotonde razend populair is bij een voornamelijk jong publiek dat eet en leeft vanuit die gedeelde opvatting en bereid is daar meer geld voor uit te geven. Wij zijn vanavond opnieuw ronduit de oudsten. De jeugd heeft de toekomst, maar zoals Jules de Corte al schreef: we zullen het samen moeten doen of we gaan samen naar de knoppen.    

Archief 2022