Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20222021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint al ruim vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 34 - 72. Stout eten

vrijdag 26 augustus 2022

Buiten de Waterpoort is het mooiste gedeelte van Gorinchem, de vestingstad zo’n kwartier van ons dorp Giessendam vandaan. Met uitzicht op de vestinggracht, de stadswal en de Boven-Merwede, waaraan een ligwei en een strandje zijn ingericht. Hier vertrekken en arriveren ook de veerponten tussen Gorinchem en plaatsen als Boven-Hardinxveld en Woudrichem. 

Buiten de Waterpoort is het deze zomer dan ook goed vertoeven op het terras van Petit-restaurant Boulevard, waar je terecht kunt voor een drankje en een snack. Niks voor ons, dus wij kennen het alleen van het passeren ervan als we de oorlogsmonumenten in het Wilhelminapark nog eens willen zien. Dat zijn het prachtige beeld (in syeniet-gesteente) van een moeder en kind die uitkijken over de rivier. Op het voetstuk van het beeld – in 1951 gemaakt door beeldhouwer Irma van Rappard, de moeder van de toenmalige burgemeester van Gorinchem – staan in brons twee regels uit (het dertiende couplet van) het Wilhelmus:

Stantvastich is ghebleven
Myn hert in teghenspoet


Het andere monument – in 2013 vervaardigd door onze plaatsgenoot, want Giessendammer, Henk van Bennekum – is een herinnering in roestvrij staal aan de in Gorinchem geboren leraar, schrijver en zeer actieve verzetsman Henk van Randwijk. De tekst bestaat uit enkele regels en de laatste strofe van zijn beroemde gedicht Een volk dat voor tirannen zwicht:

allen die hier samen zijn 

hoort dit bericht:

Wij staan tesaam voor het gericht
voor goed en kwaad te kiezen,
een volk dat voor tirannen zwicht,
zal meer dan lijf en goed verliezen,
dan dooft het licht. 








Buiten de Waterpoort is het mooiste gedeelte van Gorinchem”, zo begon ik. Wij kennen het gebied inmiddels goed door onze bezoeken sinds eind juni – de eerste kennismaking naar aanleiding van een tip – aan Bar & Keuken Stoute Karel, want daar spreken wij tegenwoordig heel graag af met familie en vrienden. Goede reden om het daar wat uitvoeriger over te hebben.

Bar & Keuken Stoute Karel en Boutique Hotel Karel de Stoute zijn gebouwd op de plek waar Karel van Bourgondië (1433-1477) een van zijn kastelen had. Het was een bestaand kasteel, dat de hertog – Karel de Stoute genoemd vanwege zijn stoutmoedigheid – in 1461 uitbreidde met twee verdedigingstorens. In 1578 is alles afgebroken en de stenen zijn verwerkt in de vesting. Maar bij restauraties ontdekte men toch steeds delen van de kasteelmuren en torens. Ook tijdens de start van de bouw van het hotel en restaurant, in 2016, wat het proces aanzienlijk vertraagde. 

Als Michelle Sio op 1 februari 2019 haar Bar & Keuken opent – slechts een jaar voor de Corona-pandemie uitbreekt, die ook haar stout(moedig)e plannen doorkruist – heeft het hotel zijn naam al gekozen: Karel de Stoute. Om de geschiedenis te eren is Stoute Karel dus een prima variant. Haar uitgangspunten: een keuken waar de nadruk ligt op de hoge kwaliteit bij het maken van aparte combinaties van smaken en dat op een plek waar het goed vertoeven is.

Net als bij prachtrestaurant Rotondelees hier – kiest Stoute Karel voor de formule van het aan tafel delen met elkaar van meerdere kleine gerechten. Je krijgt je eigen bord, maar wat je bestelt, komt op schaaltjes. Als tafel kies je twee of drie gerechten van de kaart en als je daarna nog meer wilt, kies je opnieuw. Elke maand is er een nieuwe kaart.

 

 




Wij hebben er in korte tijd vijf keer gegeten met gasten en hebben inmiddels gekozen voor het gieten van deze moderne manier van gezamenlijk eten in een klassieke restaurantvorm. Dus lichte menu’s vooraf, wat steviger kost als hoofdgerecht en een mooi dessert na. Deze augustusmaand bijvoorbeeld: 
1. als aperitief Frans stokbrood met gezouten boter;
2. als ‘voorgerechten’: Vega-loempia’s, Burrata met watermeloen en Currybitterballen;
3. als ‘hoofdgerechten’: Groene asperges met amandel, Gegrilde aubergine, Little gem met vadouvan-kruiden en kappertjes en – als bijgerecht – Zoete aardappelfrites met manchego en aïoli of Aardappel-tortilla;
4. als slot het dessert van de dag, zoals IJs met ananas, of Macarons

Wij hebben makkelijk praten, want we eten uit principe geen vlees, dus kiezen niet de gerechten met als basis Stoute ballen, Flat iron, Pata Negra, Spicy ribs of Kipspies. En we eten ook geen vis, dus nemen geen Oesters, Sardines, Garnalen, Zeebaars, Visdip of Haring. Maar ook voor vegetariërs is de keus dus ruim. Prettige bijkomstigheid: een van ons heeft een knoflookallergie en alle keren is daar niet alleen rekening mee gehouden, maar ook op gevarieerd. Aan dat enthousiasme herken je een energiek-artistieke keuken. 

De kok, die ons inmiddels wel kent, zegt ons vanmiddag al bij binnenkomst dat er volgende week een nieuwe kaart zal zijn, want het is al bijna september. Maar op dat moment kunnen wij ons nog voldoende verheugen op ‘de oude’, die van deze maand. Een aantal van de hierboven genoemde gerechten zul je dus niet meer aantreffen als je binnenkort zelf gaat eten bij Stoute Karel, maar zoals de menukaart van nu niet onderdeed voor die van juni en juli, zal dat ook in september zo zijn – misschien treffen we elkaar.

Zie hier de website.

 

Archief 2022