Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20222021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint al ruim vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur en -directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 29 - 57. Hart voor Ronalds hart

zondag 17 juli 2022

Foto: Peter Lipton.
Afgedrukt met vriendelijke toestemming van de fotograaf. 



Mooi artikel van Sarah Ouwerkerk vandaag (zaterdag 16 juli) in NRC.

Wat Ronald zoekt is een lot uit de loterij, zegt assistent-beheerder Nicole Kouwen van Dierenasiel de Kuipershoek in Klarenbeek. Ronald is een prachtige, jonge, energieke Tervuerense herder. Hij heeft, zo staat op de website, ‘net één kaarsje moeten uitblazen in ons asiel’. Móéten, want eigenlijk moet Ronald daar vooral weg. Het asiel is voor hem een gevaarlijke plek, zijn hart kan de stress eigenlijk niet aan. Hij was pas negen maanden toen hij werd gevonden in het bos bij het Gelderse Loenen. ‘Het is een prachtige hond’, zegt Kouwen. ‘Dus toen we foto’s van hem op Facebook hadden gepost, met de vraag of hij van iemand was of dat iemand wist waar hij vandaan kwam, kregen we wel honderd mails binnen van mensen die hem wilden adopteren.’ Honderd mails, maar geen een van zijn vorige baasje. 
Niet getreurd, zou je denken, de mensen stonden in de rij om hem te adopteren. Tot hij beschikbaar werd op de site Ikzoekbaas, met de woorden ‘aangeboren aandoening’ en op Facebook met de woorden ‘hartafwijking’. Toen reageerde niemand meer. Zijn aandoening is dan ook een ernstige. ‘We zijn met hem naar een cardioloog in Amsterdam gegaan, zijn hartkamers liggen open.’ En daar is niks meer aan te doen. 
Hij moet zich dus niet te druk maken, is het advies van de cardioloog, want dat kan zijn hart niet aan. Zie dat maar eens uit te leggen aan een jonge herder die werkelijk uit elkaar barst van de energie en van alles wil ondernemen. ‘Het liefst zou je een stuk met hem willen gaan fietsen en rennen, maar dat gaat niet.’ Ze proberen hem dus bezig te houden met speurtochten en spelletjes waar hij zijn hersenen in plaats van zijn lijf mee traint. Maar dat verplicht stilzitten kan hem wel eens frustreren. 
Hij springt dan tegen mensen op en wil ook nog wel eens happen. Hem loslaten durven ze bij het asiel niet aan en in een huis met kinderen wordt hij niet geplaatst. ‘Hij heeft iemand nodig die hem kan corrigeren, die weet hoe je een hond moet opvoeden en uitdagen’, zegt Kouwen. Ronald is dus een flinke investering voor een toekomstig baasje, terwijl zijn eigen toekomst onzeker is. Het kan namelijk zijn dat Ronald nog maar kort te leven heeft, maar het kan óók zijn dat hij nog jaren voor zich heeft. ‘Een baasje moet daar wel de juiste mindset voor hebben.’
Kortom: Ronald zoekt een baasje met hondenervaring, tijd, energie en aandacht. En een baasje dat ermee kan leven dat Ronald misschien nog maar kort te leven heeft. Een baasje dat hem het beste leven mogelijk kan geven, hoelang dat mag duren. 


Wij zouden hem zo in huis nemen, maar Ronald mag niet met andere honden, dus dat gaat niet. Hopelijk is er wel iemand anders zonder hond, met tijd en vooral met kennis van herders.

Ik heb vandaag een aantal keren op de site gekeken en er heeft zich niemand gemeld. Tot deze zaterdagmiddag 15:00 uur. Opeens staat er: GERESERVEERD. Er is dus hoop. 

Zie: Ikzoekbaas.

Archief 2022