Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20222021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 13 - 34. Truggo!

zondag 27 maart 2022

De grutto is terug in ons land. Truggo!

Ik hoor ze sinds dit weekeinde elke dag boven ons huis en zie er soms een paar hoog in de lucht. Zondagochtend vroeg in De Donkse Laagten klonken er tientallen en ook daar zag ik ze in de verte vliegen. In dat natuurgebied kreeg Arie Jan van Termeij er al eentje mooi in beeld. (Zie foto hieronder.)

 

 


Fijn gevoel dat ze er weer zijn, want het is geweldig wandelen met de honden in De Donkse Laagten als die schitterende weidevogels soms op slechts een meter afstand van je vandaan waar te nemen zijn. En helemaal als ze, vanaf eind april, in krachtige groepjes van soms wel tien de kraaien en meeuwen aan het verjagen zijn die het op hun eieren en nesten gemunt hebben. Mens & dier trachten ze te misleiden door vlak boven hen te gaan vliegen in tegengestelde richting van hun nesten. Schitterende taferelen.

En nou maar hopen dat de boeren dit jaar wèl het respect opbrengen te wachten met het maaien van hun graslanden tot half juni, als de kuikens groot genoeg zijn om te vliegen. Natuurbosbeheer beheert uitermate geschikte drassige graslanden in samenwerking met lokale boeren. Elk jaar lijkt de organisatie weer een stap verder te komen met het beschermen van het groene erfgoed. Maar zelfs in De Donkse Laagten, dat nota bene deel uitmaakt van Natura-2000 – een Europees netwerk van beschermde natuurgebieden –, is dat nog niet voor elke landbouwer vanzelfsprekend. Het slagveld dan je na dat te vroege maaien waarneemt, met ontredderde grutto’s tegenover kraaien en meeuwen op oorlogspad, is hemeltergend. 

Archief 2022