Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20222021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 8 - 14. Alles anders in 120 woorden

zondag 20 februari 2022

Even is het onwerkelijk. Durf ik het weer aan? De twijfel is snel weg. En dus zit ik zaterdagavond met ruim vijfhonderd bezoekers in de grote zaal van Theater De Purmaryn in Purmerend en een dag later, deze zondagmiddag, met niet veel minder aanwezigen in Het Zalmhuis in Capella aan den IJssel. Geen check aan de voordeur, geen mondkapje onderweg, geen anderhalve meter afstand… Maar wèl een ongekend uitbundige sfeer. Omdat het weer mag en kan: naar een theatervoorstelling, met familie en vrienden aan het diner… 
Wel neem ik me voor niet te doen alsof alles weer ‘gewoon’ is en deze twee jaar er niet zijn geweest. Omdat we beseffen hoe we dit alles hebben gemist, is het zo mooi.

Archief 2022