Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 45 - 104. Cloch' in 150 woorden [8/8]

dinsdag 09 november 2021

Vervolg van gisteren.


Eerste late avond dat ik thuiskom zonder haar aanwezigheid. Geen dier aan de tafelrand, al kopjes gevend in het luchtledige als ik de werkruimtedeur betreed. Geen kat, die al bij haar etensbakje zit voordat ik de voorraademmer open. Geen poes die minuten later al spint als zij op de bank springt waar ik nog even zit alvorens de dag uit te luiden en zich tegen me aan vlijt…





Geen Cloch’, dus ik ga niet zitten, maar loop een rondje. Kijk, hier vallen de boeken bijna uit de kast omdat zij er vanaf de andere kant steeds achter ging liggen en ze bij het uitrekken verschoof. En zie, daar kon zij via de bank op een plank springen met spullen waarachter zij zich nog veiliger waande. Eens was ik haar uren kwijt en bij toeval zag ik haar daar liggen… 

Alles staat nog schots en scheef. Nee, voorlopig niets aan doen.


Archief 2021