Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 44 - 100. Cloch' in 150 woorden [4/8]

vrijdag 05 november 2021

Vervolg van gisteren.



 

Reus leeft beneden helemaal op. Zij hoeft zich niet meer in te spannen, is veel relaxter en het is zelfs voor het eerst dat ik haar lekker hoor snurken. Cloch’ heeft meer moeite met de nieuwe situatie. De eerste ochtenduren boven miauwt zij langdurig en pas als de zon gaat schijnen, nestelt zij zich in haar stralen. Maar ook ’s avonds beneden zet zij het steeds vaker op een schreeuwen, ook als ik gewoon in haar buurt ben. Pas als ik haar optil of naast haar ga zitten en haar streel, houdt het op. 
Dan gaat zij boven ook overal plassen, behalve in de kattenbak. Uit protest, denken wij, dus we passen de kamer aan met op het bed een kleed en daaronder plastic en handdoeken. Maar dan ontdek ik ook beneden steeds meer plasjes, terwijl zij ook steeds vaker overgeeft. Tijd voor medisch onderzoek dus. Weer loopt het anders. 


Wordt vervolgd.

Archief 2021