Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 44 - 98. Cloch' in 150 woorden [2/8]

woensdag 03 november 2021

Vervolg van gisteren.






In het voorjaar van 2016 kom ik er alleen voor te staan in de liefde en aangezien ik in mijn relaties altijd ben beschouwd als de grootste dierenvriend, blijft Cloch’ als vanzelfsprekend bij mij. 
In het najaar leer ik De Liefste kennen en haar twee oudere honden matchen absoluut niet met mijn oude kat. Geen probleem, want wij kopen een huis voor ons samen, waar we boven wonen met de honden en waar Cloch’ beneden leeft in mijn werkruimte. Ik ben veel thuis en als ik zit te werken, ligt zij naast mijn computer; als ik zit te lezen, ligt zij naast mij op het bankje. 
In het najaar van 2020 nemen wij er een derde hond bij: een jonge adoptiehond uit Spanje, half herder, half Podenco. Geen probleem, denken wij, want er verandert niets: Reus woont boven bij de andere honden en Cloch’ blijft beneden. Maar dat loopt anders…


Wordt vervolgd.

Archief 2021