Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 43 - 94. Eenzijdig ongeval in 150 woorden [1/2]

dinsdag 26 oktober 2021

Je leest dat automobilisten door stuur- en/of pedaalfouten van een parkeerdek pletteren, in het water raken, tegen een boom belanden, ondersteboven op het wegdek terechtkomen et cetera. Nooit gedacht dat zoiets mij zou overkomen en dan heb ik nog geluk gehad! 
Haalde vanavond De Liefste op en op de parkeerplaats van het treinstation rijd ik achteruit. Maar in plaats van op de rem te trappen, geef ik nog meer gas en knal achterop een andere auto. De schade is groot, want met de voorzijkant bots ik tegen een hekwerk.




Het is zondag a.s. 24 jaar geleden dat zanger Marco Bakker in de parkeergarage van de Amsterdam ArenA met zijn auto een vrouw schept, die later in het ziekenhuis overlijdt. Dat hij met hoge snelheid rijdt, wijt hij aan een mogelijk defect van zijn cruise-control. Ik vrees dat hem hetzelfde overkwam: zijn voet op het verkeerde pedaal. Met veel grotere gevolgen.

Wordt vervolgd. 

Archief 2021