Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 42 - 91. Zieke Reus in 150 woorden

maandag 18 oktober 2021

Reus (rechts) met een van de andere honden van de dinsdagse hondenopvang bij Voldane hond. Foto: Nanja Nunnink



Vannacht hoorde ik Reus hoesten en dat klonk helemaal niet goed. Vanochtend nam het alleen maar verder toe. Vanmiddag een afspraak bij de dierenarts. Diagnose: vorm van kennelhoest en dus antibiotica en de komende week geen inspanning om verergering (met de vrees voor een longontsteking) te voorkomen. 
Zij mag daarom vanavond niet naar de vierde les van een belangrijke training, morgen niet naar de wekelijkse opvang, donderdag niet naar een startende nieuwe training en zaterdag niet naar de laatste les van weer een andere training die zij volgt. En intussen alleen maar ‘rondjes om de kerk’ in plaats van onze dagelijkse lange wandelingen in onder meer de bossen bij Alblasserdam en Avelingen, de Biesbosch, de Crezéepolder en de Donkse Laagten. 
Omdat ik aan onze uitstapjes inmiddels net zo gehecht ben geraakt als Reus, zullen we ons beiden heel wat meer moeten inhouden dan ons lief is. Dubbel beroerd dus eigenlijk.

Archief 2021