Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 41 - 89. Een gezonde hekel in 150 woorden [2/2]

donderdag 14 oktober 2021

Vervolg van gisteren.


Een gezonde hekel aan Nederlands cabaret en een nog gezondere liefde voor literatuur. De bibliotheek is deze zomer ontmanteld; ook de Grunberg-collectie bleef niet compleet, zoals hij zelf gisteren zag. Verguld was hij dan ook toen we de kast met bibliofiele uitgaven bezochten. (Zie ook hier en hier en hier.) Hij zag Brieven aan Esther weer eens terug en bladerde langdurig in nummer 30 (van 69) van Onze Paus (2010). Die fluweelrode cassette (34 x 34 cm) van Uitgeverij Norman Bates bestaat uit (1) het script dat Grunberg februari 2007 schreef voor het Poolse toneelgezelschap Wroclawski Teatr Wspolczezny, inclusief de vertaling van Karol Lesman, (2) zes foto’s van Paul Blanca en (3) de correspondentie rond de weigering, want na een maand liet theaterdirectrice Krystyna Meissner al weten af te zien van verdere samenwerking. Grunberg tikte zijn antwoordbrief op een schrijfmachine – in 1988 toegekend voor zijn toneelstuk Koningin Frambozenrood - met een defecte letter A, die hij handmatig aanvulde.

 

Bladerend in Onze Paus.
Foto: Arie Jan van Termeij

Archief 2021