Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 35 - 80. Theodorakis in 150 woorden

vrijdag 03 september 2021

Mikis Theodorakis is gisteren op 96-jarige leeftijd overleden. Hij was één van de meest belangrijke, veelzijdige en politiek geëngageerde Griekse componisten van de twintigste eeuw. 

De hele dag hoorde ik vertellen dat hij vooral bekend is door het nummer La danse de Zorba, dat hij schreef hij voor de film Zorba de Griek (1964).

Ik wil me hem vooral herinneren als de componist van de Mauthausen-trilogie (1965), prachtig gezongen door zijn muze Maria Farantouri, toen pas 19 jaar oud. Deze cyclus van vier aria's, gebaseerd op de gedichten van Mauthausen-overlever Iakovos Kambanellis, geldt als het mooiste muzikale werk dat is geschreven over de Holocaust.

[Zie hier een opname, uit 1966, van twee van die liederen, gezongen door Farantouri en met Theodorakis als dirigent.]






Tijdens een bezoek aan Nederland, in 1966, liet Nico Scheepmaker hem kennismaken met Shaffy Chantant, het gezelschap rond Ramses Shaffy. In Shaffy’s muze Liesbeth List zag Theodorakis de Nederlandse Maria Farantouri, wat in 1967 resulteerde in het album Liesbeth List zingt Theodorakis. Daarop ook de Mauthausen-liederen.

[Zie hier een prachtige opname, uit 1967, van die liederen, gezongen door Liesbeth List.]

Archief 2021