Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 35 - 78. Misverstand in 150 woorden

woensdag 01 september 2021




Wim is een van mijn vrienden en hem zie je vanaf vanavond in Restaurant Misverstand (op SBS6). In dat programma volgt men – ik citeer uit het ronkende persbericht – vrij jonge mensen met dementie, die tijdelijk als restaurantmedewerker aan het werk gaan, onder de bezielende leiding van chef-kok Ron Blaauw. Johnny de Mol laat op een waardige, ontroerende en soms humoristische manier zien welke maatschappelijke vraagstukken samenhangen met dementie. Het programma wordt gemaakt in nauwe samenwerking met de stichting Alzheimer Nederland.

Ik kijk geen teevee (behalve wel eens terug) en heb een gezonde afkeer van de commerciëlen. Maar het programma heeft Wim en zijn gezin goed gedaan; zij zijn met alle egards begeleid en zetten zich inmiddels ook actief in voor Alzheimer Nederland. 

Hij is pas 68. "Dan ben je vast de jongste deelnemer met deze vreselijke aandoening", zei ik. Maar hij is de oudste. Daar schrok ik heel erg van… 

Archief 2021