Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 34 - 73. Huisdieren in (meer dan) 150 woorden [3/3]

maandag 23 augustus 2021

Met deze combinatie van huisdieren hebben we onszelf in een lastige positie gemanoeuvreerd, zeker als je er een weekje alleen voor staat, zoals nu in mijn geval door de vakantie van De Liefste. Bovendien kampt Reus, die bijna anderhalf jaar geleden vanuit Spanje naar Nederland kwam en vanaf vier maanden oud bij ons woont, toch met een problematischer karakter dan we dachten.



REUS
(Kruising Duitse herder / Spaanse podenco) 



Vanochtend las ik dat de Utrechtse faculteit Diergeneeskunde steeds vaker geadopteerde zwerfhonden uit het buitenland ziet met gedragsproblemen. Ik citeer uit het persbericht:
Zelfs met goede begeleiding is de kans voor veel zwerfhonden groot dat ze onvoldoende wennen aan de Nederlandse leefsituatie. […] Als ze in hun thuisland vooral gesocialiseerd zijn op andere honden en het leven in een straathondenroedel, maar geen fijn contact met mensen hebben gehad, kunnen er fikse problemen ontstaan.
De eerste twaalf weken zijn cruciaal voor de sociale vaardigheden van een hond. […] Het geven van liefde en aandacht is […] niet voldoende om een hond sociaal te maken. De hond kan niet goed omgaan met die aandacht, voelt zich ontheemd en blijft angstig voor van alles en nog wat. 

Archief 2021