Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 32 - 69. Geschokt in 150 woorden [2/2]

maandag 09 augustus 2021

De afgelopen jaren zijn, steeds deze zomerperiode en in twee weken tijd, jaarlijks meer dan dertig (!) zwanen vermoord en volledige zwanenfamilies ontwricht. Nu ook weer. Waarom stoppen we dit onrecht, deze schoften niet? Plaats camera’s, sluit routes ’s nachts af, zet beveiliging in…

Dat schreef ik hier, drie weken geleden. Vanmiddag liep ik met de honden op de Giessendamse Tiendweg. Plek waar ik altijd even uitkijk naar de zwanen met hun zeven snelgroeiende jongen. Die heb ik niet gezien. Vermoedelijk wel een van de ouders, die dreef in de sloot. (Zie hieronder.) Zaterdag was ik hier ook; toen lag het gedode dier er nog niet.






De afgelopen jaren zijn, steeds deze zomerperiode en in twee weken tijd, jaarlijks meer dan dertig (!) zwanen vermoord en volledige zwanenfamilies ontwricht. Nu ook weer. Waarom stoppen we dit onrecht, deze schoften niet? Plaats camera’s, sluit routes ’s nachts af, zet beveiliging in…

Archief 2021