Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 19 - 46. Dit logboek

maandag 10 mei 2021





Deze foto krijgt een mooie plek in mijn werkplaats. Ik kreeg die cadeau van natuurfotograaf Arie Jan van Termeij. Hij maakte de foto in de stadswallen van Vesting Veere, toen hij onlangs op reportage was in dat prachtige Zeeuwse buitengebied rond het Veerse Meer en de Veerse kreken, waar heel veel vogels leven. 

“Misschien helpt-ie de kraai een handje om te vertrekken”, zei hij erbij, want hij leest deze rubriek. Voor mij staat de foto niet alleen symbool voor het lonkende licht dat van boven komt – dus zeg maar voor een periode zonder de kraai. Want ook de vloer die naar de trap leidt en waar de fotograaf staat, is geen spelonk die reden geeft snel daar weg te willen wezen.

Met andere woorden: waar je vertoeft, is het goed, maar er wacht ook ander moois. Daarom vandaag dit beeld, want het is fijn aan deze rubriek te werken, maar vanaf nu zal ik dat veel minder frequent doen. Dit omdat er opdrachten liggen die veel tijd vergen, zoals het schrijven van twee biografieën, die – bij leven en welzijn – in het voorjaar van 2024 verschijnen.

Af en toe zal ik nog een bijdrage plaatsen, maar niet meer wekelijks in dit Logboek of dagelijks in Gedicht Gedacht. Wie het op prijs stelt een bericht te ontvangen wanneer er nieuwe bijdragen zijn, voeg ik op verzoek graag toe aan het vaste-lezerslijstje. Een mailtje naar info@frankverhallen.nl is genoeg. En als je je telefoonnummer erbij zet, ontvang je voortaan een melding via WhatsApp.

Archief 2021