Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 11 - 32. Niets geleerd [2/4]

maandag 15 maart 2021

Vervolg van hier.

Natuurorganisaties maken zich zorgen over de drukte in natuurgebieden. Het broedseizoen komt er immers aan. Als gevolg van de coronamaatregelen is de bewegingsvrijheid van mensen beperkt, dus zoeken ze parken en natuurgebieden op. De bordjes staan er altijd al: alleen op paden lopen, honden aangelijnd, geen afval achterlaten. Nu zijn er grote spandoeken bij geplaatst: ‘Welkom in de kraamkamer van Moeder Natuur’. Maar of mensen zich daarvan iets aantrekken…

Een wolvin, drachtig van maar liefst acht welpen, stak zaterdagochtend half twaalf in Ede de provinciale weg bij natuurgebied Planken Wambuis over. Wolven laten zich overdag niet zien en al helemaal niet in de buurt van zo’n weg. Daarnaast kijken zij goed uit bij oversteken. Maar de parkeerplaats daar stond toen al hartstikke vol. De wolvin is in haar territorium opgeschrikt en toen in dit voor haar onveilige gebied terechtgekomen. En door de stress kwam er niks van opletten. Het werd haar dood.





Mogelijke oplossingen om herhaling te voorkomen: minder parkeerplaatsen bij natuurgebieden, bospaden eruit halen zodat in de kern van een gebied meer rust komt, het plaatsen van hekken langs bepaalde wegen en het lokaal verlagen van de maximumsnelheid. Maar of mensen zich daar wèl iets van aantrekken…

Lees ook hier en hier

Archief 2021