Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 51 - 117. Scrooge

maandag 21 december 2020




Uitgave die me verraste: een nieuwe vertaling van Charles Dickens’ A Christmas Carol. Scrooge en Kleine Tim is, in de bewerking van Serge Simonart, uitgegeven als mooi rood bijbeltje door de Vlaamse uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts. Van het achterplat:

Als één boek aanspraak kan maken op de eretitel van Ultiem Kerstverhaal, dan wel A Christmas Carol van Charles Dickens. Deze klassieker vertelt het verhaal van de oude vrek Ebenezer Scrooge, die wordt bezocht door de geesten van Kerstmis in het verleden, in het heden en in de toekomst. Zij tonen Scrooge dat hij zijn leven moet beteren, anders is hij voor eeuwig verdoemd…

En om met de vertaler zelf te spreken: De echte boodschap van dit bijbeltje is: Kerstmis is niet enkel een feest, het is een genereuze levenshouding die je het hele jaar door uitdraagt.


Zelf ben ik al dol op Scrooge sinds 1993. December 1993 en 1994 is Scrooge te zien in een bewerking van acteur-regisseur Bruun Kuijt en met in de hoofdrol acteur-zanger Coen van Vrijberghe de Coningh. In Trouw schrijf ik (december 1993):
Regisseur Bruun Kuijt lanceerde het idee voor deze voorstelling en werkte dat zelf uit. Daarbij heeft hij niet alleen het Dickens-verhaal nauwgezet nagevolgd, maar hij is er ook in geslaagd het die karakteristieke negentiende-eeuwse sfeer te laten ademen. Dit bovenal door de schitterende enscenering, waarbij sommige taferelen werkelijk van een filmisch aandoende schoonheid zijn, compleet met familiair kerstgezang in een knusse huiskamer, vallende sneeuw en fraaie kostumeringen. [...] Coen van Vrijberghe de Coningh speelt Scrooge en ook dat is een gouden greep, omdat hij de gevoelsontwikkeling die zijn personage doormaakt, voortreffelijk weergeeft: van zijn aanvankelijke hardvochtigheid via zijn zo treffend verbeelde weekhartigheid – die mij werkelijk raakte – tot zijn uiteindelijke opgewektheid.


In 1997 overlijdt Van Vrijberghe de Coningh plotseling, pas 47 jaar oud. Van het plan Scrooge te hernemen, komt dan niets meer. Tot ik aan Kuijt vraagt het stuk te regisseren voor de Koningstheateracademie. September 2005 gaat hij aan het werk met zeventien studenten. Acteur John Leddy, dan inmiddels 75 jaar oud, wordt gevraagd de hoofdrol te spelen. Scrooge speelt eind december 2005 negen keer in mijn Koningstheater. Alle voorstellingen zijn uitverkocht. De Volkskrant (december 2005): 
Scrooge is met veel gevoel voor humor en sfeer gemaakt. De podiumbeelden zijn vaak prachtig en de voorstelling heeft aangenaam veel vaart. Het is een heerlijke familievoorstelling.






Marijke Reijnders neemt (met haar complete VARA-ploeg van camera- en geluidsmensen) de voorstelling op en die verschijnt in 2006 op dvd. Op die opname ben ik nog altijd trots. 
En ik hoop nog steeds dat we Scrooge in die oorspronkelijke vorm – dus naar het script en in de regie van Bruun Kuijt – kunnen hernemen. John Leddy is bijna 91 jaar en kan de hoofdrol niet meer spelen. Maar Bruun en ik weten een goede vervanger!

Archief 2020