Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A t/m G, deel 2: H t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 46 - 100. Verzamelnaar [3/3]

dinsdag 17 november 2020

Media 2020 vroeg vormgever-drukker-uitgever René Bakker aan Hester Knibbe of een nieuwe uitgave van hen samen tot de mogelijkheden behoorde. Bijvoorbeeld rond het thema stilte. Haar verrassende antwoord: datzelfde thema had zij inmiddels gekozen als uitgangspunt voor een volgende bundel. In dat kader was al een reeks van zes gedichten ontstaan onder de titel De stilte van o.






Daarmee was die nieuwe uitgave er eigenlijk al. Hester Knibbe over de inhoud:
De stilte van o is spontaan ontstaan in de stilte die ontstond toen Covid-19 het leven binnendrong. Ik bevond me plots in een vreemde, confronterende wereld en met dezelfde nieuwsgierigheid waarmee ik op reis om mij heen kijk, observeerde ik deze maanden mijn directe omgeving en mijzelf. Wat gebeurde er, hoe ervoer ik de stilte, de opgelegde afwezigheid van contacten, het ontwijkingsgedrag? De discrepantie tussen een aarde die onverstoorbaar haar ritme handhaaft en een mensenwereld die plots een andere cadans moet zien te vinden, probeer ik in deze gedichten te vangen. [Lees hier het eerste van de reeks.]







René Bakker over de vorm:
Een strak vormgegeven, kleine bundel. Een reeks van zes gedichten van haar en van hem evenveel fotoschilderingen in verschillende formaten en kleurschakeringen. Tussen de pagina's transparante vellen die de stilte en het intieme karakter van dit boek accentueren.








Voor wie meer details wil weten: 36 pagina’s. Tien papieren bladen, doorschoten met acht transparante bladen. Formaat 20 x 30 cm. Oplage: 45 exemplaren, genummerd I-V en 1-40. Letter: Humanist. Papier: Magnani (190 grs). Druktechniek: Piëzografie. Bindwijze: Japans.


Niet zomaar een boekje dus. Nee, het is de 128ste uitgave van de Atalanta Pers, waarmee René Bakker en zijn vrouw Tineke, die het bindwerk van de uitgaven verzorgt, in 1979 startten. Van de website:
Bijna alle werkzaamheden worden door René en Tineke Bakker in eigen atelier uitgevoerd. Dat geldt zowel voor de vormgeving als voor het drukwerk en het altijd met de hand uitgevoerde bindwerk van de uitgaven. Daarbij wordt zowel van oude ambachtelijke als van moderne digitale technieken gebruik gemaakt. Alleen door zoveel mogelijk in eigen hand te houden kunnen zij, is hun opvatting, het beste resultaat bereiken.
De boeken die de Atalanta Pers uitbrengt, verschijnen altijd in een kleine, gelimiteerde oplage. Ze zijn genummerd en meestal ook door de auteur en/of beeldend kunstenaar gesigneerd. U zult deze bijzondere uitgaven doorgaans niet in de boekhandel aantreffen. U bestelt ze dan ook het beste via deze website rechtstreeks bij de uitgever, de 
Atalanta Pers.



Als blibliofiel H. onverwachts sterft en antiquariaten toch niet de verwachte belangstelling voor zijn tienduizenden boeken tonen, vraagt de weduwe mij of ik dan tenminste de pareltjes eruit wil halen voordat een opkoper de rest meeneemt. Ik koester sindsdien H.'s bibliofiele uitgaven van Adri van der Heijden, Kees van Kooten, Jean-Pierre Rawie en vele anderen.
Als bibliofiel S.onverwacht sterft, is er evenmin belangstelling van antiquariaten voor zijn vele tienduizenden boeken. Voor enkele collectieonderdelen is er belangstelling bij vrienden, die S. zijn verzameling kennen, onder wie enkele biografen van door hem verzamelde auteursuitgaven. Mij zijn de theateruitgaven gegund. Maar ook nu gaat het meeste voor een prikkie naar een opkoper. 


Op dit moment pluk ik, steeds al ik er een tegenkom, de bijzondere uitgaven uit mijn boekenkast en zet die apart. Ook dat zijn er vele honderden: die bundels van H. en van S., maar ook de uitgaven van de Atalanta-Pers, die van De Roos, die van Hof van Jan en vele andere. Als De Liefste die weet te staan, hoeft niemand te gaan zoeken voordat de opkoper komt. Het staat al klaar.

Met de geschatte waarde van mijn Westerik-verzameling en die van mijn beeld- en geluidcollectie gold ik als miljonair, maar nu ik van alles afstand heb gedaan, blijkt dat de emotionele waarde weliswaar groot was, maar de financiële opbrengst vele malen kleiner. Voor mijn bibliotheek – meer dan dertigduizend titels – zal ik nog minder moeite doen en dat geldt ook voor De Liefste. Eerst vrienden laten kijken of ze nog iets willen hebben – ach, misschien alleen maar als herinnering aan mij – en dan een opkoper bellen en weg ermee. Alles van waarde is weerloos, dichtte Lucebert. Net zo weerloos als degene die dat waardevols zijn leven lang koestert.
We waren en zijn in het leven onderweg om mooie dingen aan te raken en dat hebben we gedaan en doen we gelukkig nog steeds. 

Archief 2020