Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A t/m G, deel 2: H t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 37 - 82. Geheime voetnoot

zaterdag 19 september 2020

Zie ook hier.


Geodriehoek

Mijn verblijf in het Stedelijk Museum onderbrak ik om naar de middelbare school van mijn petekind te gaan. Hij zit in twee mavo en dreigt te blijven zitten; Nederlands, wiskunde, economie en muziek zijn een probleem.
De eerste gesprekken, met zijn mentor en de leraar Duits, verliepen aangenaam. Vooral de leraar Duits leek hij sympathiek te vinden, maar vóór het lokaal van de lerares wiskunde nam zijn nervositeit toe.
De wiskundelerares liet ons zijn laatste proefwerk zien, waarvoor hij een 2,7 had gehaald.
‘Kijk,’ zei ze, ‘dit is zo simpel, toch gaat het mis. Zonder geodriehoek lukt je dit ook niet.’
‘Had je geen geodriehoek bij je?’, vroeg ik.
‘Nee,’ zei mijn petekind, ‘ik dacht dat die in mijn tas zat.’ Hij staarde naar de grond.
‘Misschien moet je je geodriehoek meenemen’, stelde ik voor. ‘Ik zeg niet dat de rest dan vanzelf komt, maar het is een begin.’


Zaterdag (als ik dit schrijf, is het dinsdag 15 september) was het Bookstore Day. Uit het persbericht:
Op zaterdag 12 september 2020 vindt de vierde Nederlandse editie van Bookstore Day plaats. In totaal doen zo’n 150 zelfstandige boekwinkels door het hele land aan Bookstore Day mee.
Sinds het ontstaan van de Nederlandse
Bookstore Day, in april 2017, is deze dag uitgegroeid tot een landelijke feestdag voor de onafhankelijke boekhandel. In de afgelopen maanden, waarin velen noodgedwongen thuis zaten, is juist die boekhandel van grote waarde gebleken. Hier vond je boeken om de tijd te doden of je angst te bezweren, om in te vluchten of bij weg te dromen. Vaak ook bleef de onafhankelijke boekwinkel open – met afhaalloket of fietskoerier.
Vanwege de anderhalvemetermaatregel zal Bookstore Day 2020 er iets anders uitzien. Maar nog altijd worden er op 12 september zeer uiteenlopende activiteiten georganiseerd. Alleen op deze dag zijn speciale uitgaves, in prijs verlaagde titels en andere exclusieve boeken te verkrijgen. Ook zullen auteurs, dichters, illustratoren, kookboeken- en kinderboekenschrijvers de boekhandels aandoen.

Een van de speciale uitgaven is Geheime voetnoten van Arnon Grunberg, die een selectie maakte uit de voetnoten die hij na 16 mei 2018 – de dag dat hij stopte met zijn dagelijkse Voetnoot in de Volkskrant – bleef schrijven op verzoek van een vriend. Hij stuurde ze aanvankelijk aan vijf personen en later werden dat er zeven. Grunberg, in zijn voorwoord: “Er bleken nog meer geïnteresseerden te zijn. Daarom werd de Geheime Voetnoot vanaf 1 oktober 2019 de (bijna) geheime voetnoot, te lezen op Instagram.”





Hierboven zijn eerste Geheime Voetnoot (van 16 mei 2018); de onderstaande is nummer 98 (8 november 2018). Wat jammer dat hij er destijds mee stopte.


Kapotte dame

Donderdag was ik in boekhandel Broekhuis in Enschede. Een bezoeker vroeg me waarom ik dit soort dingen toch deed. ‘Is het corvee?’, wilde hij weten. ‘Nee’, zei ik en ik haalde maar weer De Montherlant erbij die verklaarde dat je altijd naar de volgende staathoek moet gaan, want daar kan het avontuur van je leven beginnen. Als het gaat om een straathoek, waarom dan niet de enige boekhandel van Enschede?
Een betrekkelijk jonge vrouw vroeg: ‘Wil je in dit boek zetten: “Aan de kapotte dame”?’
‘Zeker,’ zei ik, ‘bent u dat zelf, die kapotte dame?’
‘Ja.’
‘Sinds kort?’
‘Nee hoor, al heel lang.’
Daarna liet Kees van de boekhandel me het antiquariaat zien. Bij Campert, Van der Heijden, Hermans, Komrij en Reve stonden bordjes met: DRIE HALEN, TWEE BETALEN.
‘Daar zijn eerste drukken van Vestdijk,’ zei Kees, ‘die wil ook niemand meer hebben.’
Er zijn zoveel vormen van kapot zijn. 

Archief 2020