Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A-L en deel 2: M-Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 20 - [2/3] Roy Horn

maandag 18 mei 2020

Ik houd er niet van dat wilde dieren in gevangenschap leven. 


Gisteren – als ik dit schrijf, is het zondag 10 mei – las ik dat vrijdag Roy Uwe Ludwig Horn is overleden; hij werd 75 jaar.
Roy Horn (1944) vormt samen met Siegfried Fischbacher (1939) het Amerikaans-Duitse illusionistenduo Siegfried & Roy. Ik schrijf Amerikaans-Duits, omdat zij uit Duitsland afkomstig zijn, maar beiden naar Amerika emigreren en daar hun successen boeken. Ze ontmoeten elkaar in 1959 als ze beiden op een Duits cruiseschip werken: amateur-illusionist Fischbacher doet na zijn werk als steward goocheltrucs voor de passagiers; Horn, als ober werkzaam, assisteert hem daarbij. De laatste is gefascineerd door tijgers en leeuwen en heeft zelfs een jachtluipaard als huisdier. Dat neemt hij ook mee op het cruiseschip en betrekken zij in hun show. Als de kapitein dit verneemt, ontslaat hij hen op staande voet. 

Maar de illusionist en de leeuwentemmer blijven samenwerken. Vanaf 1967 vormen zij een duo, dat in 1972 doorbreekt in Las Vegas. In 1990 tekenen zij een contract, dat later voor het leven wordt verlengd. Projectbudget: 30 miljoen dollar en daarmee is de Siegfried & Roy Show de grootste en duurste van Las Vegas. Hans Klok:  "Zij, Elvis Presley en Frank Sinatra zijn de mensen die Las Vegas in de afgelopen decennia hebben opgebouwd tot wat het nu is."
Dat contract sluiten zij met hotel The Mirage, een hotel met casino in de gokstad met ruim drieduizend kamers. Daar voeren zij in de loop der jaren in totaal bijna zesduizend shows op en dat aantal zou inmiddels ruim verdubbeld zijn, ware het niet dat Horn, nu bijna 17 jaar geleden, zwaargewond raakt tijdens een optreden.





Dat is op 3 oktober 2003, op de dag van Horns 59ste verjaardag. Een van zijn tijgers, de zevenjarige Mantecore, verwondt Horn levensgevaarlijk als hij hem tijdens een show aanvalt. Tenminste, daar lijkt het op. Maar onderweg naar het ziekenhuis smeekt Horn al: “Don’t harm the cat.” En ook Fischbacher weet dan al dat er iets anders is gebeurd. Mantecore is opgevoed door Horn en zes jaar intensief door hem getraind; die zal zijn baas niets aandoen. Wat gebeurt er dan wel? Fischbacher ziet dat Roy tijdens het optreden valt en Mantecore wil hem in veiligheid brengen door hem bij zijn nekvel op te pakken. Als hij hem had willen doden, had hij hem heen en weer geslingerd en zo zijn nek gebroken. Gewoon de pech dus dat een tijger niet weet dat wij mensen geen vacht en ook geen dik nekvel hebben.
Steve Wynn, de eigenaar van The Mirage, geeft meer details. Hij ziet dat Mantecore al een paar keer is afgeleid door een vrouw met een heel opvallend kapsel en drukke gebaren. Dat maakt het dier onrustig. Maar dan is er nog niets aan de hand, want hij vertrouwt op zijn baas. Maar dan leunt zij opeens voorover om de tijger te aaien. Horn ziet nu een direct gevaar en springt tussen hen in. Wynn: “De tijger pakte Roys rechterarm zachtjes tussen zijn kaken zonder zelfs zijn kleding kapot te maken.” Maar… Horn valt onverwachts en medewerkers die dat zien, springen boven op Mantecore. Wynn: “Pas op dat moment raakt de tijger in paniek en probeert hij Roy in veiligheid te brengen door hem van het podium af te slepen.” 





Horn raakt zo zwaar gewond dat van optreden nooit meer sprake zal kunnen zijn. Een deel van zijn schedel wordt gelicht om de druk op zijn hersenen te verminderen en ook daarna blijft hij gedeeltelijk verlamd. Vervolgens krijgt hij een zware hartaanval. Drie jaar later kan hij wel weer spreken en lopen, zoals op dit filmpje te zien is. Maar een nieuwe aanval, nu door Corona, de afgelopen maand, overleeft hij niet.

En Mantecore? Die is in 2003 samen met de witte tijgers afgestaan aan een groot Duits safaripark. Daar sterft hij maart 2014 op 17-jarige leeftijd.


Ik houd er niet van dat wilde dieren in gevangenschap leven. 
Ik houd wel van mooie verhalen.

Archief 2020