Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker en vaker iets minder - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. 

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2024202320222021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, begint rond (en meestal al ruim voor) vijf uur 's morgens. Om te schrijven zijn het mijn meest productieve uren van de dag.

Week 48 - 339. Dierenleven [55/52] - extra [3]

donderdag 05 december 2019



Zoals dagelijks in dit jaargetijde kwamen ze vanochtend rond achten weer met vele duizenden overgevlogen vanuit de Biesbosch, waar ze overnachten. Sommige vluchten zo hoog dat je ze nauwelijks ziet – die gaan richting de Oostvaardersplassen. Andere starten lager – die foerageren in de Alblasserwaard. Enkele vliegen zo laag, die kun je haast aanraken – die blijven ‘thuis.’

Ik ga elke ochtend speciaal naar buiten om ze te zien en te horen, maar vanochtend was ik al onderweg. Ik liep door de winkelstraat, hoorde ze naderen, stond stil en keek naar boven. Een man passeerde: “Nog nooit een gans gezien zeker”, schamperde hij. “Verleerd naar een gans te kijken zeker”, repliceerde ik verontwaardigd.

Even later stonden we achter elkaar bij de supermarkt. Ik herkende hem wel, hij mij klaarblijkelijk niet. Ik stond daar niet van te kijken. Hij is immers niet geïnteresseerd in ganzen en wist dus gans niet wie ik was.

Archief 2019