Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen. 
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn
terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! 

Op 1 januari 2020 kies ik ervoor niet meer dagelijks, maar weer wekelijks te schrijven.
Terug naar het Weekboek dus. De nummering laat ik weer los.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 47 - 330. Mooi, mooi! [6/25]: Ruimtevaarder

dinsdag 26 november 2019




Prachtige uitgave: de liedtekst Ruimtevaarder van Mich & Raf Walschaerts – samen het Vlaamse theaterduo Kommil Foo – omgewerkt tot kinderboek met illustraties van graficus Veroniek De Leenheer, die hiermee debuteert. En met middenin ook de partituur, zodat het boek mee kan naar de muziekles.

Ruimtevaarder prijkt, voor het tweede opeenvolgende jaar, op nummer 1 van De Lage Landenlijst. Dat is, ik citeer: ‘de Top-100 van de beste Nederlandstalige songs sinds 1945’, samengesteld door de Radio-1-luisteraars van Vlaanderen en Nederland.

Die omschrijving komt natuurlijk van de radiomakers zelf, want die noemen elk lied in welke taal dan ook een song; de klassering komt van de luisteraars, want die kennen hun muziekgeschiedenis niet.

Immers, de beste Nederlandstalige song sinds 1945? Hoeveel stemmers keken verder terug dan de laatste twintig jaar? Blijft dat het een heel mooi lied is, dat, zeker in de theaterzaal, heerlijk uitpakt door die fantastische (ook in letterlijke zin) kinderanekdote met nog fantastischer slot (weer letterlijk, maar zeker ook figuurlijk).

De tekst leent zich nu dus ook voor een prentenboek – het mooiste sinds 1945; en voor covers, zoals al bleek in Liefde voor Muziek, de Vlaamse variant van Beste Zangers – het beste tv-programma sinds 1945.

In Liefde voor Muziek – die titel danken we natuurlijk aan Raymond van ’t Groenewoud (luister hier) – zong Milow het en of Mich en Raf met die uitvoering erg gelukkig waren, kan ik uit hun gezichten niet afleiden. Maar ik weet ook hoe vermoeiend de opnamen van dat Nederlandse en Vlaamse programma zijn – voor alle seizoensafleveringen samen is maar één opnameweek beschikbaar, inclusief repetities, interviews, uitvoeringen –, dus daar kan hun gebrek aan enthousiasme ook aan liggen. (Kijk hier.

Geef mij het origineel maar (kijk hier).

Archief 2019