Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 44 - 312. Foto [2/2]

vrijdag 08 november 2019

Stephan Vanfleteren. Foto: Klaas De Schreirder


Ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van Stephan Vanfleteren presenteert het Antwerpse fotomuseum FOMU sinds 25 oktober (en t/m 1 maart) een imposante overzichtstentoonstelling van zijn werk. Het hele museum staat in het teken van zijn foto’s en toelichtingen daarbij. En er verscheen een indrukwekkend fotoboek met ruim vierhonderd foto’s uit zijn archief, bekende en niet eerder gepubliceerde, waaronder zeer recente. Daarnaast blikt Vanfleteren in tekst uitgebreid terug op ontwikkelingen de afgelopen decennia binnen de wereld in het algemeen en de fotografie in het bijzonder. Zijn eigen carrière – hij is dertig jaar fotograaf en beroemd sinds 2000 - staat natuurlijk centraal. Titel van de tentoonstelling en van het boek: PRESENT, want “Ik was daar, ik was present”, waarbij hij zich, net als Arkady, zowel medeplichtige als getuige voelt.





Echt een tafelboek om elke dag één bladzijde van om te slaan. Niet meer, met het oog op de verwondering

Archief 2019