Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen. 
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn
terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! 

Op 1 januari 2020 kies ik ervoor niet meer dagelijks, maar weer wekelijks te schrijven.
Terug naar het Weekboek dus. De nummering laat ik weer los.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 41 - 289. Dierenleven [46/52]

woensdag 16 oktober 2019

Elke foto, elke tekst durf ik hier te plaatsen als daar reden voor is. Gewelddadig, godslasterend, pornografisch – met mijn oprechte motivatie erbij mag er met zo’n uiting niets mis zijn. Maar… onlangs zag ik een dierenfoto in de krant die me heel blij maakte tot ik de tekst eronder las en opeens anders moest kijken en heftig schrok. En daarna lag ik er wakker van en sindsdien wil die clash maar moeilijk van mijn netvlies af. Jawel, dat was dus een goede foto, want dat is kunstzinnige kracht: de confrontatie met wat je niet wilt horen, zien, ruiken, voelen… Co Westerik zei het zo: “Je wilt het niet zien, maar het moet.”

Tip voor wie binnenkort voor een Karel Appel staat en weer eens iemand hoort zeggen: “Dat is geen kunst, want dat kan mijn kind ook”. Antwoord dan gerust met: “Inderdaad: dat kan uw kind ook, maar u niet meer en denk daar maar eens over na.” 

En die dierenfoto? Nee, die laat ik niemand zien. Omdat u daar niet aan toe bent, net zomin als ik dat was.

Archief 2019