Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 41 - 290. Dierenleven [47/52]

donderdag 17 oktober 2019




Kijk naar de foto’s en oordeel zelf hoe we ervoor staan. Uit de persberichten van deze week (als ik dit schrijf, is het 4 oktober):

Veel grizzlyberen in Canada zijn uitgemergeld door een tekort aan zalm. Een Canadese natuurfotograaf maakte foto's van de magere beren om zo aandacht te vragen voor het probleem. De beelden laten een uitgemergelde moederbeer zien met haar twee, eveneens magere, jonkies langs de kust van de Knight Inlet in British Columbia. Die plek is populair bij natuurliefhebbers en toeristen.
"We zagen de beer een paar weken geleden met haar twee kleintjes en toen zagen we haar een paar dagen geleden weer", schrijft fotograaf Rolf Hicker op
Facebook. "De beren verhongeren. Dit is hartverscheurend om te zien." [...]





Ook de boswachters in het gebied zien dat het niet goed gaat met de dieren. "Ze zijn binnen een paar maanden drastisch veranderd", zegt boswachter Jake Smith tegen CNN. "De beren zitten in de problemen."
Meer dan de helft van de grizzlyberen van Canada woont in British Columbia. Ze zoeken naar bessen en planten, maar zalm is hun belangrijkste voedselbron. 
De wilde-zalmpopulatie staat al een tijd onder druk in in Canada en Alaska. Volgens vissers uit het gebied is dit zelfs het slechtste zalmseizoen in bijna 50 jaar. Mogelijke oorzaken zijn natuurvervuiling en de opwarming van de aarde. 
Inmiddels heeft een Canadees visbedrijf ervoor gezorgd dat er 500 extra zalmen naar het natuurgebied zijn verplaatst voor de grizzlyberen. "We zagen een moederbeer en haar jong die gelijk naar buiten kwamen om de vis te halen", zegt Smith.
Het bijvoeren van de beren is een kleine stap om te helpen. De regering van British Colombia werkt aan een oplossing om de zalmpopulatie op de lange termijn te laten stijgen.

Archief 2019