Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen. 
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn
terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! 

Op 1 januari 2020 kies ik ervoor niet meer dagelijks, maar weer wekelijks te schrijven.
Terug naar het Weekboek dus. De nummering laat ik weer los.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 40 - 280. Ouwe meuk [1/2]

maandag 07 oktober 2019



Wat een verrassing: opeens staat het volledige programma op zwartekat.nl. Ik heb het over Ouwe meuk, bedacht en gebracht door Maarten van Roozendaal en Felix Strategier, die toen – mei en juni 2004 – nog kerngezond waren. Maar Maarten is nu al zes jaar dood en Felix is heel ernstig ziek. Daarom dus zo ontroerend om te zien. Maar het programma, dat alleen drie weken speelde in Strategiers kleine Roode Bioscoop-theater aan het Amsterdamse Haarlemmerplein, was ook heel erg goed. Met Strategiers muzikale kompaan Joeri de Graaf (achtsnarige gitaar) en Maartens vaste begeleider Egon Kracht (contrabas) zongen zij ouwe meuk – verzameld door archivaris Maarten Eilander van het toenmalige Theaterinstituut Nederland en hij komt aan het begin van de tweede helft ook uitvoerig in beeld en aan het woord.
Ouwe meuk: liedjes van Jules de Corte (zie Als je overmorgen oud bent in deel 4 op 4:45), Louis Davids (zie Het Scheidingsfeest in deel 3 op 14:05) , Ina van Faassen (zie Jans Pommerans uit Nieuwerschans in deel 2 op 21:40), Eduard Jacobs, Frans van Schaijk (zie Ketelbinkie in deel 4 op 7:40), Koos Speenhoff, Dirk Witte (zie Mens durf te leven in deel 3 op 20:30) en vele anderen van wie je, ook 15 jaar geleden dus al, nog zelden een lied hoort. En natuurlijk geven deze mannen ze allemaal een nieuwe jas – opgewekt, ontroerend, strijdbaar en altijd verrassend. 
Ik was er destijds bij en kan de voorstelling anno 2019 nog dromen. Maar nu dus ook opnieuw meemaken. Geweldig!

Archief 2019