Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 37 - 261. Schiet!

woensdag 18 september 2019



Ria van Dijk (Tilburg 1920) bezocht in 1936, pas 16 jaar oud, voor het eerst de schiettent van de Tilburgse kermis. En dat bleef ze elk jaar doen, behalve in de oorlogsjaren, toen er geen kermis was. Ook in 2019 was zij er weer, inmiddels 99 jaar oud.

In 2006 exposeerde de Tilburgse kermis de door haar verzamelde foto’s uit alle opeenvolgende jaren. Steeds die scherpe blik en de luchtbuks vooruit, maar elk jaar een jaar ouder. Erik Kessels maakte er het zevende deel In almost every picture van, de fotoboekenserie waarin je pagina na pagina steeds bijna hetzelfde ziet: eenzelfde persoon, situatie of mislukte foto.




En Hans Aarman nam de foto’s in 2009 op in zijn expositie Off the Record in het Stedelijk Museum Amsterdam, waarna het museum besloot de collectie te kopen, inclusief de foto’s die in de jaren daarna nog gemaakt moesten worden. Ria kreeg ervoor betaald en besloot, om te beginnen, een bus af te huren en familie en vrienden te trakteren op een feestelijke dag die natuurlijk eindigde in Ria’s favoriete forellenrestaurant: De Schutskuil bij Oirschot.

In de zomer van 2016 vierde Ria haar tachtigjarig schietjubileum. Op de eerste plaats met een expositie in het Tilburgse filmhuis Cinecitta, georganiseerd in samenwerking met Erik Kessels. Die bracht de tweede, herziene en uitgebreide druk van In almost every picture uit, met voorop de sticker Updated edition: with 8 new shots!




Nu is het 2019 en, ondanks haar beperkte mobiliteit (ze zit inmiddels in een rolstoel), is ze er nog steeds bij. Door een zware longontsteking leek het voor dit jaar niet te gaan lukken, waarop de vaste schiettent aanbood de hele schietinstallatie te komen opbouwen in haar verzorgingshuis. Dat bleek uiteindelijk toch niet nodig.
 
 



Archief 2019