Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 37 - 259. Huid

maandag 16 september 2019

Foto: Justina Nekrasaite


Er verscheen een mooi fotoboek van Jet van Gaal, die dat zelf uitgaf in een oplage van 75 exemplaren. De titel is Blueprint. Your skin is the blueprint of your life. Inhoud:

Voor mij is schoonheid een gezicht waaraan je ziet dat het geleefd heeft; rimpels die laten zien dat je gelachen hebt; de kleur van je pigment en andere uiterlijke kenmerken die je verbinden met generaties die je zijn voorgegaan; structuren van de huid die bijzondere patronen laten ontstaan en littekens die vertellen over tegenslagen die je gevormd hebben. Dit zijn wezenlijke kenmerken die iedereen uniek maakt. Het is een deel van onze identiteit. Ik zie onze huid als een wonder van miljoenen individuele cellen die samen het grootste orgaan van je lichaam vormen. Het beschermt ons tegen de buitenwereld en is tegelijkertijd ook de passage naar onze innerlijke wereld, naar onze persoonlijke verhalen.

Foto: Justina Nekrasaite

Archief 2019