Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 36 - 255. Dierenleven [36/52]

donderdag 12 september 2019

Vervolg van hier.





En zo kunnen we elke dag wel wat naars over de veeteelt schrijven. Opvallend vaak over varkensleed. Ook vandaag (26 juli) weer, als in Maarheeze 2.100 varkens stikken door de uitval van zogeheten luchtwassers, die de varkensgeur binnen de stallen houden (want we willen ze wel eten, maar niet ruiken als we in de buurt wonen), maar die ook zorgen voor de zuurstofvoorziening. Omdat zo’n stal potdicht zit, komt er bij uitval geen verse lucht meer binnen en stijgt de temperatuur, zeker tijdens deze hittegolf, in korte tijd boven de veertig graden.

De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit stelt een onderzoek in, waarvan we niets hoeven te verwachten. En de varkenshouder? Die is er “helemaal kapot van,” want hij heeft “er ook veel zien doodgaan.” “Verschrikkelijk. Heel emotioneel is dat”. 

Krokodillentranen, want vandaag rijden er vanuit zijn andere stallen weer honderden varkens richting de slachterij. “Verschrikkelijk.” Nu zegt hij het niet, maar ik.

Archief 2019