Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen. 
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn
terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! 

Op 1 januari 2020 kies ik ervoor niet meer dagelijks, maar weer wekelijks te schrijven.
Terug naar het Weekboek dus. De nummering laat ik weer los.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 34 - 241. Hollandse fotoheld

donderdag 29 augustus 2019



Jarenlang liggen de duizenden negatieven, dia’s en afdrukken van fotograaf Louis van Paridon (1922-2016) opgeslagen in zijn boerderij in Heeswijk-Dinther. Ze zijn gestoken in bruine papieren zakjes die zijn gerangschikt op alfabetische volgorde van de geportretteerden: Willeke Alberti, Mies Bouwman, Jacques Brel, Johan Cruijff, Toon Hermans, Harry Mulisch, Annie M.G. Schmidt, Simon Vestdijk… Sporters, schrijvers, zangers, musici, acteurs, cabaretiers, tv-sterren… 


Willeke Alberti



In de jaren zestig verhuist Van Paridon naar het Brabantse platteland en van fotograferen komt er daarna niets meer. Ook naar zijn archief, deels achtergebleven in Amsterdam, kijkt hij niet meer om. Hij heeft het druk met het opknappen van de boerderij, het verzorgen van zijn vee en huisdieren en met het uitvechten van juridische geschillen, onder meer met de gemeente, die zijn zestiende-eeuwse boerderij niet als rijksmonument wil aanwijzen. Het fotoarchief moet wegens lekkages ook nog een paar keer verplaatst worden van de boerderij naar verschillende kanten van de stal.  
 

Mies Bouwman



In 1993, als het Amsterdamse archief inmiddels ook in Brabant is beland, benadert het Nederlands fotoarchief hem met het verzoek tot een gesprek. Dit vanwege de “grote artistieke en cultuurhistorische waarde” van de foto’s die hij in de jaren vijftig (zwart-wit) en zestig (kleur) maakte voor bijna alle Nederlandse kranten, tijdschriften en omroepbladen. Van Paridon weigert met als motivatie dat de foto’s inmiddels grotendeels zijn vergaan. Misschien vermoedt hij dat; waarschijnlijker is dat hij geen zin heeft in oprakelen van die periode en het alsnog in dat archief moeten duiken. 
 

Ramses Shaffy



Pas na Van Paridons dood komt de weg vrij. Michel Teulings, partner en erfgenaam, neemt al in 2016 het initiatief tot het bundelen van een aantal van de kleurenfoto’s. Dat heeft geresulteerd in het zojuist verschenen prachtige fotoboek Hollandse helden in de jaren 60. Het kleurenarchief van Louis van Paridon.
Zijn werk – in typische ongedwongen jaren-zestig-stijl en –kleur – is nog schitterender dan ik veronderstelde. Bij de presentatie ervan viel de vergelijking met Ed van der Elsken. Het kan dan ook niet anders dan dat dit boek pas het begin is van het publiceren van Van Paridons fotowerk.

 


Aart Staartjes

 

Archief 2019