Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 32 - 224. Dierenleven [28/52]

maandag 12 augustus 2019



Voortrekker (zie foto hierboven) was zijn naam. Een iconische olifantenstier. Maar iconisch of niet: hij is dood. Vermoord door een trofeejager. Nota bene met toestemming van de regering van Namibië, die er de schutter € 7.500 voor liet betalen. Natuurorganisaties zijn woedend. 
Ik citeer uit het stuk dat journalist Erik van Zwam schreef en dat ik woensdag (als ik dit schrijf, is het zaterdag 6 juli) las in het Parool:

Zijn dood was zorgvuldig beraamd door het ministerie van Milieu en Toerisme […]. Toen de protesten losbarstten vanuit lokale natuurorganisaties, noemde de woordvoerder van het ministerie Voortrekker een agressieve probleemolifant, die een gevaar zou zijn voor de bewoners van de Omatjete-regio in het noordwesten van Namibië. Natuur­organisaties van omliggende gemeenschappen […] hadden het ministerie uitdrukkelijk verzocht de oudste levende alpha-olifant niet te doden. Zij noemen de olifantenstier liefkozend ‘de oude man’ en een vriendelijk dier.

De olifant heeft de naam 
Voortrekker gekregen, omdat hij als een pionier in de jaren tachtig door de woestijnen van Namibië trok naar het gebied rond de meestal droogstaande Ugab-rivier, waar vroeger een complete olifantenpopulatie was afgeschoten. Op zijn tochten steeds dieper in de droge barre gebieden nam hij andere olifanten mee.

De groep van dertig olifanten ontwikkelde zich door de jaren heen tot woestijnolifanten met aparte uiterlijke kenmerken. Zo werden ze slanker dan savanne-olifanten, met langere poten en bredere voeten. Alleen in Mali leeft nog een andere groep woestijnolifanten. […]

Gevreesd wordt dat het doodschieten van 
Voortrekkervoor veel stress zorgt bij de andere olifanten en leidt tot meer confrontaties tussen mens en olifant. Het ministerie zou dit weer kunnen gebruiken om ook de andere olifanten af te schieten en de woestijn voor de tweede keer te ontdoen van de dikhuiden, zo is het boze vermoeden. 

Archief 2019