Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A-L en deel 2: M-Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 32 - 224. Dierenleven [28/52]

maandag 12 augustus 2019



Voortrekker (zie foto hierboven) was zijn naam. Een iconische olifantenstier. Maar iconisch of niet: hij is dood. Vermoord door een trofeejager. Nota bene met toestemming van de regering van Namibië, die er de schutter € 7.500 voor liet betalen. Natuurorganisaties zijn woedend. 
Ik citeer uit het stuk dat journalist Erik van Zwam schreef en dat ik woensdag (als ik dit schrijf, is het zaterdag 6 juli) las in het Parool:

Zijn dood was zorgvuldig beraamd door het ministerie van Milieu en Toerisme […]. Toen de protesten losbarstten vanuit lokale natuurorganisaties, noemde de woordvoerder van het ministerie Voortrekker een agressieve probleemolifant, die een gevaar zou zijn voor de bewoners van de Omatjete-regio in het noordwesten van Namibië. Natuur­organisaties van omliggende gemeenschappen […] hadden het ministerie uitdrukkelijk verzocht de oudste levende alpha-olifant niet te doden. Zij noemen de olifantenstier liefkozend ‘de oude man’ en een vriendelijk dier.

De olifant heeft de naam 
Voortrekker gekregen, omdat hij als een pionier in de jaren tachtig door de woestijnen van Namibië trok naar het gebied rond de meestal droogstaande Ugab-rivier, waar vroeger een complete olifantenpopulatie was afgeschoten. Op zijn tochten steeds dieper in de droge barre gebieden nam hij andere olifanten mee.

De groep van dertig olifanten ontwikkelde zich door de jaren heen tot woestijnolifanten met aparte uiterlijke kenmerken. Zo werden ze slanker dan savanne-olifanten, met langere poten en bredere voeten. Alleen in Mali leeft nog een andere groep woestijnolifanten. […]

Gevreesd wordt dat het doodschieten van 
Voortrekkervoor veel stress zorgt bij de andere olifanten en leidt tot meer confrontaties tussen mens en olifant. Het ministerie zou dit weer kunnen gebruiken om ook de andere olifanten af te schieten en de woestijn voor de tweede keer te ontdoen van de dikhuiden, zo is het boze vermoeden. 

Archief 2019