Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 31 - 219. Dylan [1/2]

woensdag 07 augustus 2019



Tussen 19 november en 4 december 1975 gaf Bob Dylan vijf concerten in het Noordoosten van de Verenigde Staten: Worcester, Montreal, Cambridge en (twee keer) Boston. Een bewuste keus voor de kleinere zalen op het toppunt van zijn kunnen. Muzikaal-theatraal bijgestaan door ruim vijftien zangers-muzikanten, onder wie beroemde namen als Joan Baez (Dylans voormalige geliefde), Joni Mitchell, Scarlet Rivera (de violiste die eraan bijdroeg dat het album Desire, dat kort na de tour zou verschijnen, Dylans beste ooit werd), Roger McGuinn (oprichter van de Byrds), Ramblin’ Jack Elliott (die nog werkte met Woody Guthrie) en Allen Ginsberg (de dichter). 

The Rolling Thunder Revue heette de tour. Dylan in spijkerbroek, met een gebloemde hoed boven zijn wit geschminkte gezicht. Het is allemaal te zien in de Netflix-concertfilm-documentaire die Martin Scorsese van die tour maakte, want hij was er destijds met een filmploeg bij en blikt er bijna 45 jaar later op terug met onder anderen Joan Baez en Bob Dylan (inmiddels 78 jaar) zelf.
 



Dylans Rolling Thunder Revue-concertreeks had al een legendarische status. Toch verschijnen de complete opnames ervan nu voor het eerst. De live-registratie Hard Rain (1976) bevatte slechts een impressie van de tournee. En in 2002 verschenen in de Bootleg Series eindelijk goed klinkende live-opnames, maar nu is dan eindelijk de volledige registratie beschikbaar. Een box met maar liefst veertien cd’s: die vijf volledige shows uit 1975 (cd 4 t/m 13), maar ook de repetities die aan die optredens voorafgingen (cd 1 t/m 3), aangevuld met een aantal bijzondere opnamen (cd 14). De geluidskwaliteit is sober, maar de historische waarde immens.
 



“Je moet het maar willen hebben: tien keer hetzelfde liedje, met soms als enige verschil dat het op een andere dag op een andere plaats is opgenomen”, zei de bekende cabaretier die hier vorige week op bezoek kwam en de box zag liggen. Maar tijdens het uitspreken van die woorden keek hij me al aan met een blik van: dit zegt vast meer over mij dan over jou. Zo is het echt, denk ik. 

Geef me tien achtereenvolgende scripts van een theatervoorstelling die groeit of een roman in wording of een gedicht in de maak… Geef me tien opvolgende versies van een lied… Geef me – en ik ben tien keer gelukkiger dan wanneer ik alleen het eindresultaat heb aanschouwd.

Twee maanden na Rolling Thunder Revue-concertreeks verscheen Desire – Dylan beste ooit dus. Met Sara, opgedragen aan de echtgenote van wie hij al afscheid nam, en met Hurricane, die felle aanklacht tegen de ten onrechte veroordeelde zwarte bokser Rubin Hurricane Carter. De oerversies vind je in deze box.

In totaal: 148 tracks, waarvan er honderd nooit eerder verschenen. Dylan op zijn best. Alleen voor de fans? Alsof een mens kan wonen in een huis zonder muziek van Aznavour, Brassens, Cohen, Dylan – en dan zijn we nog pas bij de D.  

Kijk en/of beluister hier:
The Rolling Thunder Revue – preview van Netflix-documentaire (2019)
One more cup of coffee – uit The Rolling Thunder Revue (1975)
Hard Rain – uit The Rolling Thunder Revue (1975)
SaraYoutube (1975)
HurricaneYoutube (1975)

Archief 2019