Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A-L en deel 2: M-Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 30 - 213. Dierenleven [27/52]

donderdag 01 augustus 2019



Dierenwetenschapsnieuws uit de Volkskrant van woensdag 19 juni. (Als ik dit schrijf, is het zaterdag 22 juni.) Ik citeer uit het artikel dat de papieren krant toeschrijft aan Cor Speksnijder en de website aan Sophia van den Hoek. Aan beiden dan maar de eer. Enkele citaten hieronder. Bovenstaande tekening stond alleen op de website afgedrukt.

Honden hebben oogspieren ontwikkeld waarmee ze beter kunnen communiceren met de mens. Britse en Amerikaanse wetenschappers ontdekten een nieuwe spier aan de binnenkant van de wenkbrauw die de gelaatsuitdrukking van de hond droevig maakt. Opvallend is dat zijn voorouder, de wolf, de spier niet heeft.
De spier maakt het mogelijk voor de hond om zijn wenkbrauwen op te trekken, waardoor zijn ogen groter en triester lijken. ‘Dit zorgt op onbewuste wijze voor een verlangen om te zorgen voor de hond, omdat hij een mimiek weerspiegelt waar de mens bekend mee is,’ stelt evolutionair psycholoog Juliane Kaminski van de Universiteit van Portsmouth.
Eerder onderzoek toonde al aan dat honden in staat zijn menselijke emoties af te lezen. Dat de hond zich nu anatomisch gezien ook aanpast om beter te kunnen communiceren met de mens, laat zien wat voor invloed domesticatie kan hebben op een diersoort. ‘Een hele bijzondere ontwikkeling voor een soort die pas 33 duizend jaar geleden door de mens tam gemaakt werd en zo gescheiden raakte van zijn voorouder, de wolf,’ stelt mede-auteur Anne Burrows.
Door de anatomie van vier wolven en zes hondenrassen te vergelijken, stuitten Kaminski en haar onderzoeksteam op de unieke hondenspier […]. Hoewel de gezichtsanatomie van honden en wolven vrijwel identiek is, bleken wolven de spier niet te hebben. […]
Ook Arjen van Alphen, gedragswetenschapper en auteur van boeken over het opvoeden van honden, stelt dat de wenkbrauwspier ontwikkeld is vanuit de behoefte aan relatievorming: ‘Wolven vermijden direct oogcontact, waardoor zij geen emotionele binding aangaan met mensen. Dat het hondenras juist een spier ontwikkelt die zo’n grote rol speelt bij interactie, ook in het gezicht van de mens, valt volledig te verklaren binnen de sociale context waarin mens en hond samenleven.’

Archief 2019