Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte  om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 28 - 201. Wilde Chefs

zaterdag 20 juli 2019

Nog een artikel, uit de zaterdagbijlage van Het Parool (van 25 mei), dat even bleef liggen, maar dat ik toch wil noemen. Onder de naam Wilde Chefs koken vrouwen in Osdorp-Noord gerechten uit hun geboorteland voor buurtbewoners. Het is een van de geweldige initiatieven van The Beach.
Een paar citaten uit het uitgebreide artikel (van Tom Grosfeld, met foto's van Dingena Mol):

De Wilde Chefs zijn zeven vrouwen uit de Wildemanbuurt die vanuit hun culturele achtergrond traditionele gerechten koken voor buurtbewoners. Dat doen ze elke donderdag, steeds in wisselende duo’s. Vandaag […] wordt er Antilliaans gegeten. […] Een andere keer staat er Turks, Marokkaans, Pakistaans, Egyptisch of Eritrees op het menu. 
De etentjes worden gefaciliteerd door The Beach, een organisatie die bestaat uit ontwerpers, kunstenaars en creatievelingen die via sociale projecten de leefomgeving van buurtbewoners willen verbeteren. Ze opereren al tien jaar vanuit de Garage Notweg, midden in de Wildemanbuurt.
 

 

“Hier leven veel bewoners in armoede, spreken gebrekkig Nederlands of zijn eenzaam”, zegt Frank Blom (65) van The Beach.“ Ook de Wilde Chefs waren eenzaam en konden daardoor moeilijk aansluiting vinden in de buurt. Inmiddels zijn ze helemaal opgebloeid. Ze doen iets wat ze leuk vinden, waar ze goed in zijn. Iets creëren geeft een gevoel van controle, wat weer zelfvertrouwen opwekt. Dat is ook onze manier van werken: we organiseren activiteiten zodat buurtbewoners samen iets kunnen creëren.”
Maar niet alleen de Wilde Chefs zijn gebaat bij het kokerellen. Veel buurtbewoners, bijvoorbeeld ouderen die hun partner zijn verloren, komen wekelijks langs om voor acht euro mee te eten. “Ze bouwen hier een nieuw sociaal netwerk op en ontdekken culturen waarmee ze nooit eerder in aanraking zijn gekomen,” zegt Blom. “Er komen ook buurtbewoners uit nieuwsgierigheid langs. Gewoon om een keertje mee te eten.” […]

Hoeveel buurtbewoners er komen, weet eigenlijk niemand. De ene keer zijn het er vijftien, dan dertig. Daarom koken de Wilde Chefs meestal voor vijfentwintig man. Wat ze overhouden, gaat mee naar huis. Komen er dertig gasten, eet iedereen iets minder.
“We toveren de garage om tot een écht restaurant,” zegt Camelia (een van de zeven vrouwen, FV.) Ze vist wat flessen rode wijn uit een kastje en zet ze op tafel. “In de koelkast staat ook nog witte wijn en andere drank. Maar mensen mogen ook water of een frisje drinken.” [...]




Blom is ontzettend trots op de Wilde Chefs. “Twee jaar geleden waren ze nog onzeker en timide. Nu zijn het sterke vrouwen die met beide benen in de samenleving staan. Ze blijven maar groeien, krijgen steeds meer zelfvertrouwen. Dat werkt heel aanstekelijk.” […]
De laatste buurtbewoners stappen de garage binnen. Er zijn ruim twintig eters, de meesten liepen even langs de keuken om de chefs te begroeten, voordat ze aan tafel gingen. Een paar minuten nadat iedereen is gaan zitten, komen de Wilde Chefs het eten op tafel zetten. Camelia neemt het woord en vertelt over de Nederlandse Antillen en specifiek Curaçao, waar ze is geboren. De buurtbewoners zijn stil en luisteren aandachtig naar haar verhaal. “Ik heb dit gerecht van mijn oma. Ik moet altijd aan haar denken wanneer ik dit eet. Koken zit in de familie. Mijn opa was ook een chef. Smakelijk eten allemaal.” […]

Een uur nadat Camelia de pannen op tafel heeft gezet, het is ongeveer half acht, zijn de meeste buurtbewoners naar huis. Camelia is gesloopt. Ze staat sinds vanmorgen in de keuken, omdat ze ook nog een catering moet verzorgen. Maar een dag als vandaag geeft haar veel energie.
“Ik heb vier jaar geleden een TIA gehad. Ik zat alleen maar thuis, kreeg paniekaanvallen en kwam niet meer buiten. Vanaf het moment dat ik een Wilde Chef werd, is mijn leven compleet veranderd. Als dit soort initiatieven niet bestond, zouden veel vrouwen zoals ik thuiszitten en eenzaam zijn. Nu heb ik een nieuwe passie gevonden. Ik ga een opleiding volgen tot zelfstandig kok en mijn eigen cateringbedrijf beginnen.”
 



‘Iets doen’ is het terugkerende thema bij The Beach. Of dat nou koken, timmeren, zagen of breien is. Exemplarisch is het werkblad met naaimachines in Garage Notweg [....] Daarop hebben vluchtelingen kledingstukken gemaakt van zwemvesten. Frank Blom van [...]" “Nu hebben ze een eigen kledingbedrijf: Makers Unite.”
Een ander initiatief is de Wilde Munt. Buurtbewoners verzamelen plastic en vormen het om tot munt: een wettig betaalmiddel bij lokale ondernemers als stadsboerderij Osdorp en de Wilde Chefs. Het doel van The Beach is de gemeenschap sterker te maken. In dit geval draait het om de Wildemansbuurt.  

Geen overbodige luxe, want de wijk in Osdorp-Noord staat al twintig jaar aangemerkt als aandachtswijk. Den Haag en de Stopera beloven steeds beterschap, maar er gebeurt niets. In het gebiedsplan (2018) stelt de gemeente dat de armoede groot is, de leefbaarheid laag en de bewoners kwetsbaar. Er zijn daarnaast veel spanningen tussen de verschillende culturen die er samenleven. Sociale projecten als de Wilde Chefs zijn daarom belangrijk voor de buurt.  

Archief 2019