Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 25 - 180. Meester-Gezel [2/2]

zaterdag 29 juni 2019

Deze week (als ik dit schrijf, is het zondag 9 juni) kreeg het Meester-Gezel-project (lees hier) in de Verkadefabriek zijn vervolg: dinsdag (4 juni) met Mich & Raf Walschaerts (Kommil Foo) als Meesters en zaterdag (8 juni) met Peter Heerschop en Viggo Waas (NUHR) – althans, dat was de bedoeling, maar Viggo moest op het laatste moment afhaken.

Raf & Mich en Peter zijn vertrouwd met het lesgeven aan en regisseren van beginnende theatermakers in het algemeen en met het werken aan de Koningstheateracademie in het bijzonder. Aan die opleiding waren en zijn (in het geval van Raf) deze Meesters al vanaf de oorsprong van de opleiding (1999) verbonden als gastdocent en als coach. 

De opzet is dat de Meesters ’s ochtends naar de acts van de Gezellen kijken: drie keer een blokje met voorbereid twintig-minuten-materiaal. ’s Middags werken zij dan aan (onderdelen van) die presentaties en ’s avonds, als publiek erbij mag, leggen zij uit wat zij aanvankelijk zagen en hoe en waarom zij daaraan hebben gesleuteld.

 

Peter Heerschop (helemaal rechts)


Zowel Mich & Raf als Peter besloten van dit concept af te wijken door niet die drie blokjes – de voorbereide acts – de basis van de avondvoorstelling te laten zijn, maar om het beste daaruit te selecteren en dat samen te vlechten tot een eenmalig en dus uniek programma. Geen afzonderlijke presentaties van een duo en twee solisten (bij Kommil Foo) of een solist, een duo en een trio (bij NUHR), maar één presentatie door allemaal samen. Bij NUHR zes spelers voortdurend met elkaar op de speelvloer en ook bij Kommil Foo, want Mich en Raf besloten zelf mee te spelen! 
 

Mich & Raf Walschaerts (rechts)


Bewonderenswaardig is het dat de drie Meesters erin slaagden ’s ochtends zo snel het vertrouwen van hun Gezellen te krijgen, waardoor het mogelijk bleek ‘s middags een heuse voorstelling voor te bereiden en die ’s avonds al voor publiek te presenteren. Voor de Gezellen een onvergetelijke ervaring; voor de Meesters weer het bewijs hoe belangrijk het is om kennis over te dragen van een oudere op de jongste generatie. 

Archief 2019