Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 22 - 158. Dierenleven [12/52]

vrijdag 07 juni 2019

Genieten van groepen ganzen die overvliegen, de spreeuwenwolken in de lucht, de schapen en runderen in de Biesbosch… Maar je kunt niet altijd alleen de goeie kant op kijken. Vanochtend (als ik dit schrijf, is het woensdag 22 mei) klinkt er veel lawaai uit de Giessen voor ons huis. Het zijn die felle meerkoeten weer. Een paar dagen terug zag ik één volwassen meerkoet met een jong.




Heeft de onmin daar mee te maken? Vast, want twee koppels zijn met elkaar in gevecht en dat kleintje zwemt er een beetje onwennig omheen. Als het na vijf minuten voorbij lijkt te zijn en ik weer naar binnen loop, begint het opnieuw.




Weer vijf minuten later zie ik één meerkoet voorbij komen zwemmen. Ik hoop niet dat het de moeder van dat kleintje is. Maar wat vaker over het water turen de komende dagen en hopen op een goede afloop. 

Archief 2019