Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 21 - 148. Midvliet FM [3/3]

dinsdag 28 mei 2019

Zaterdag jl. (als ik dit schrijf, is het dinsdag 14 mei) was ik te gast in twee radioprogramma’s (lees hier) en werd er langdurig gesproken over de kostschooltijd van Ben Brinkel / Michel van der Plas.


Bij (achter het glas) Sjaak Bral (Omroep West).


Ik citeer nogmaals uit mijn boek Van veel te veel een spaarzaam deel:

Niet veel later is hij een boek kwijt: zijn bloemlezing Twee lentes, samengesteld door Ed. Hoornik. Die had hij meegenomen naar het seminarie, omdat er zulke mooie gedichten in stonden, zoals Aafjes’ De laatste brief en Het ezeltje van Vasalis. De subregent, bij wie hij na jaren een nieuwe diefstal heeft aan te geven, blijkt in het bezit van deze bloemlezing. Ben denkt: gij zult niet… - maar hij houdt zich in. Hier ontbreekt opnieuw een bewijs van goedkeuring, meldt de subregent vals. Vervolgens laakt hij de poëzie van deze dichters en hij laat het boek minachtend op de grond vallen. Ben stelt dat het ‘Vidi’ van de regent inderdaad ontbreekt, maar dat zijn leraar Nederlands ervan wist en dat hij deze poëzie zelfs heeft mogen voordragen tijdens de literaire bijeenkomsten van zijn klas. De subregent maakt hem schamper uit voor leugenaar en zegt dat hij er met de heer Van der Poel over zal spreken. Die zal tenminste aantonen dat hij rechtschapen is, denkt Ben opgelucht.
In het bijzijn van de subregent zegt zijn leraar hem een dag later zonder blikken of blozen dat er van een goedkeuring geen sprake is. Hij had gezegd dat Ben de bundel mocht inkijken, maar dat hij die vervolgens naar huis moest terugsturen. Opnieuw denkt ben: gij zult niet… - maar onthutst houdt hij zijn mond. Daarmee verraadt Van der Poel de leerling die de laatste jaren nog wel dacht dat hij in deze priesterdocent een vriend had gevonden.
Ben neemt het hem achteraf niet eens kwalijk. Hij beseft dat iederéén hier het onrechtvaardige en harteloze schrikbewind van de regent en zijn volgzame subregent heeft te vrezen. Hij zal het, hoe moeilijk het hem ook afgaat, in zijn eentje moeten rooien.

Met de weduwe van Ben Brinkel / Michel van der Plas bij Midvliet FM. Aan deze kant van de tafel de presentatoren.


Ik moest er opnieuw aan denken toen ik Kostschool las, in de zojuist verschenen gedichtenbundel Al het waaien van de wereld van dichter-zanger Alex Roeka. 

Archief 2019