Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn op deze site niet meer terug te lezen.
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden:
de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad.

Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet meer uit
losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd;
begin juni laat ik ook die voorwaarde los: logboeken zjn voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

Wel besluit ik eind maart 2019 om, met terugwerkende kracht, de logboeken van 2019 te nummeren, zodat zij makkelijker terug te vinden zijn - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend
schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Week 21 - 147. Roept u maar!

maandag 27 mei 2019


Roept u maar!

 


Kreeg je het mee, beste lezer? Japans onderzoek (in april gepubliceerd) levert het onomstotelijke bewijs dat een kat luistert naar zijn naam. Wij, Kattenliefhebbers Anno 1975 wisten dat natuurlijk al lang.

Uit het rapport:
Wetenschappers zeggen eindelijk het bewijs in handen te hebben: uw kat luistert écht naar zijn naam. Zeg een reeks min of meer gelijk klinkende woorden op en de meeste katten spitsen hun oren als hun naam langskomt. Dat gebeurt zelfs als een onbekende het rijtje opzegt. Dat bewijst voor het eerst ‘het vermogen van de kat om menselijke verbale uitingen te begrijpen.

Ik citeer:
Het betekent dat de kat meer is toegegroeid naar de mens dan biologen tot dusver aannamen. Van honden toonden onderzoekers al eerder aan dat ze reageren op hun naam en zelfs op bepaalde woorden. Maar de veel stoïcijnsere kat liet zich minder makkelijk in de kaart kijken.

Het team onderwierp tientallen katten aan een reeks experimenten, waarbij men de dieren aanriep met andere kattennamen en met vooraf opgenomen woorden met dezelfde toonkleur en lengte, waartussen hun eigen naam verstopt zat. Ruwweg tweederde tot driekwart van de katten veerde op bij het horen van zijn eigen naam door de oren te draaien of om te kijken. Een enkele kat miauwde, deed de staart omhoog of kwam aanlopen bij het horen van zijn naam.


Kruisstraats-Rosmalens-Giessendams onderzoek, de afgelopen 45 jaar privé uitgevoerd, leverde al veel eerderditt bewijs. Met één opmerkelijke aanvulling: alle katten reageerden slechts op hun naam als het ze schikte, bij voorkeur als schalen met eten of aandacht zich presenteerden.


PS
Met dank aan de testdieren, waarvan er eentje nog leeft: Cloch’ (zie foto). De andere ben ik indachtig, zoals Disco, Gijske, Huwke, Jongetje Jansen, Heer O.P. Pietersen, Poezemin, Vrouwke en Mevrouw Van Zwieten…

Archief 2019