Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte  om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 19 - 135. Dierenleven [4/52]

woensdag 15 mei 2019



Buitenlandredacteur Seije Slager schrijft vandaag (zaterdag 4 mei) in Trouw over de tamme witte dolfijn die vorige week met geheimzinnige uitrusting opdook voor de kust in het noorden van Noorwegen. Vissers hielpen de dolfijn uit het tuigje en maakten dit filmpje.

Het tuigje heeft het opschrift Equipment St. Petersburg en kan gebruikt worden om een camera op te bevestigen. En omdat Noorse en Russische wetenschappers van niks weten, is aannemelijk dat het beest inderdaad van de Russische marinebasis in Moermansk komt. Het is zeker dat Rusland dolfijnen traint voor specialistische militaire taken, zoals het opruimen van explosieven, aangezien hun sonar vele malen preciezer dan meetapparatuur. 
 



Maar… het beest lijkt zijn geluk in Noorwegen te zoeken en niet terug te willen naar basis. Uit het buitenlandbericht van Seije Slager (onder de titel Flipper 007 wil niet meer terug): 
Kennelijk zijn de arbeidsvoorwaarden in het Russische leger niet geweldig, want de witte dolfijn maakt geen aanstalten om de Noorse territoriale wateren nog te verlaten. Hij laat zich in Noorse havens zelfs graag over zijn hoofd aaien, terwijl deze dolfijnen normaal gesproken schuw zijn. Als hij inderdaad is overgezwommen, hoeft hij zich geen zorgen te maken over zijn behandeling. Volgens de geheime politie wordt hij 'momenteel niet als verdachte beschouwd'.

Archief 2019