Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn op deze site niet meer terug te lezen.
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden:
de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad.

Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet meer uit
losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd;
begin juni laat ik ook die voorwaarde los: logboeken zjn voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

Wel besluit ik eind maart 2019 om, met terugwerkende kracht, de logboeken van 2019 te nummeren, zodat zij makkelijker terug te vinden zijn - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend
schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Week 18 - 128. Het mooie van Ajax

woensdag 08 mei 2019

Vanavond – als ik dit schrijf, is het dinsdagochtend 29 april – is het dan zover: Ajax speelt in Engeland de eerste wedstrijd in de halve finale van de UEFA Champions League tegen Tottenham Hotspur. Het Parool loopt ook al weken warm en adverteert met het boek Het mooie van Ajax, met (ik citeer) eerder gepubliceerde en fonkelnieuwe verhalen en gedichten van schrijver en oud-profvoetballer en Ajax-fan Chris Willemsen. 



Het is qua vormgeving en druk- en bindwerk beroerd boek: een uitgave, zo lezen we, van NSC, de mij tot nu toe onbekende Nederlandse Sportboekenclub. Ontwapenend knullig soms ook; zo vermeldt de kaft dat de uitgave Een literaire lofzang 1969-2019 is en qua einddatum klopt het: het laatste gedicht is zelfs nog heel erg vers, want dat beschrijft de wedstrijd van 5 maart jl. tegen Real Madrid (lees hier). Maar de auteur maakt die vijftig jaar zomaar vijf jaar langer door (op pagina 104) een gedicht te wijden aan het competitiedebuut van Johan Cruijff: 15 november 1964 (!), uit tegen GVAV. Het is getiteld Vic Buckingham en zo heette die trainer uit Engeland

De trainer komt uit Engeland
En heeft merkwaardige gedachten
Het seizoen verloopt dramatisch
Op winnen lijkt het eeuwig wachten

Van Feyenoord wordt enorm verloren
Net als van Sittardia en Heracles
Het wordt misschien wel degraderen
Elke zondag zit hij in de stress

We zijn vandaag in Groningen
En alle spelers twee meter en tien
We krijgen geen poot aan de grond
Het is allemaal niet om aan te zien

Kijk nu eens wat hij laat debuteren
Wil hij dat joch soms laten vermoorden
Een spillebeen van zeventien
Dat kan toch nooit wat worden


Geen sterke gedicht van een ook met zijn andere gedichten en verhalen niet zo sterke schrijver. Waarom dan toch aandacht voor dit boek? Vanwege de prachtfoto’s, waarbij de auteur een beroep kon doen op het beeldarchief van Ajax.




Het onderschrift bij bovenstaande foto is: 24 maart 2016, de wereld is geschokt door het overlijden van de beste voetballer aller tijden. Het bijbehorende gedicht:

Cruijff is dood
Heb je het al gehoord
Dat kan wel zijn
Maar is niet waar
Cruijff leeft altijd voort

Archief 2019