Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 18 - 126. Niks aan de hand?

maandag 06 mei 2019



Slecht nieuws over de natuur deze week. De afgelopen drie jaar is er bijna geen ei uitgebroed op één van de grootste broedplaatsen van keizerspinguïns (de grootste van zijn soort) op Antarctica. En ook voor het komende seizoen ziet het er slecht uit, blijkt uit nieuw onderzoek, dat donderdag (25 april) is gepresenteerd.

Elk jaar kwamen rond de 20.000 koningspinguïnpaartjes – dat is zo’n acht procent van de totale kiezerspinguïnpopulatie – naar Halley Bay, op de Zuidpool, om eieren uit te broeden. Van oudsher, want het is een veilige plek, omdat het er warm bleef, ondanks de opwarming van de aarde.

Bleef, niet blijft. Want in 2016 sloeg zwaar weer het zee-ijs uiteen waarop de kuikens werden grootgebracht. Duizenden verdronken er en.. sindsdien vestigen de volwassen dieren zich niet meer op Halley Bay

Onderzoekers zeggen in de afgelopen zestig jaar nog nooit zo'n falen van de voortplanting gezien te hebben als nu. Zij noemen de klimaatverandering een bedreiging voor de soort, want het zee-ijs waarop de pinguïns verblijven en broeden is steeds meer blootgesteld aan wind en golven, smelt daardoor en neemt sterk in omvang af.

Verwachting: aan het eind van de eeuw is de kolonie minstens gehalveerd. En dat is niet alleen zorgelijk voor de keizerspinguïn, want: "De ondergang van deze kolonie keizerspinguïns is een waarschuwing voor zaken die in de toekomst steeds meer aandacht zullen vragen."

Zie hier een informatiefilmpje. 

Archief 2019