Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte  om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 16 - 117. Tien jaar later [1/2]

zaterdag 27 april 2019




Je mist meer
Dan je meemaakt

Helemaal
Niet erg


Dat was zijn gedichte Credo. Maar later volgde Credo (extended version):

‘Je mist meer
Dan je meemaakt’

Heb ik wel eens gezegd
En: ‘helemaal niet erg’

Je mist meer dan
je wilt, zeg ik nu
En: dat is andere koek


Jaja, dat is andere koek.
Onvoorstelbaar dat het vandaag – als ik dit tik, is het maandag 22 april – tien jaar geleden is dat Martin Bril op 49-jarige leeftijd overleed. Onvoorstelbaar ook dat hij nog nooit een plekje kreeg in de rubriek Gedicht Gedacht. Maar dat verandert nu.

Martin Bril was een goede observator (lees hier) en daaraan dankt zijn werk zijn kracht, ook als dichter. Hij was geen groot schrijver en dus ook geen groot dichter. Dit omdat hij onmachtig was verder te reiken dan de observatie en zijn verslag daarvan. Hij had, zeker de laatste jaren van zijn leven, gewoonweg te veel haast. 
Maar hij noteerde wel een aantal mooie dichterlijke invallen. Ze zijn gebundeld in Verzameld werk (2002) enVerzameld werk. Deel 2 (2004). 
 





Ik heb hem niet goed gekend, maar met Ronald Giphart en Bart Chabot trad hij een aantal keren op in mijn Koningstheater. (Als eerbetoon aan hun overleden collega-auteur noemen zij zich sindsdien Trio Giphart & Chabot.)  Dan sprak ik hem en in de loop der jaren werd dat intensiever en uiteindelijk kwam hij zelfs een uurtje eerder om bij te praten, zeker nadat hij hersteld was van de darmkanker die hem in 2001 trof.

Ik vond hem aardig, maar begreep van mensen die hem beter kenden dat hij een andere, egocentrische kant had; veel vrienden had hij dan ook niet en wilde hij ook niet. Hij kampte twintig jaar lang met een alcohol-, coke-, gok-en seksverslaving en de twaalf jaar die hem daarna nog gegeven waren, werkte hij veel te hard, want hij wilde de ‘verloren tijd’ inhalen. Voor Het ParoolVrij NederlandNRC HandelsbladVPRO(-radio) en De Morgen schreef hij toen zo’n tien stukken per week over zeer uiteenlopende onderwerpen. Portretten van popmuzikanten, een feuilleton rond Evelien, vrouw ‘van deze tijd’, sfeerimpressies van zijn dagelijkse reizen door Nederland, waarmee hij zijn lezers meenam in zijn leven (zelfs naar het ziekenhuis van zijn kankerbehandeling - lees hier) en nog veel, veel meer. 

‘De verloren tijd inhalen’, was hem overigens niet gegeven: in de zomer van 2008 werd hij opnieuw getroffen door kanker – nu slokdarmkanker – en die ziekte overleefde hij geen tweede keer.

Wordt vervolgd.

Archief 2019