Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 15 - 109. Die geur

vrijdag 19 april 2019

Het is maar een kleine stap van Die geur naar dit bericht uit de vorige-weekse kranten. Zo werd een 47-jarige vrouw uit Den Haag geïnterviewd. Zij werkt in een kringloopwinkel met een zogenoemde STiP-baan (Sociaal Traject in Perspectief). Zij kreeg haar maandelijkse bankbijschrijving vanuit de premie Sociale Zaken: € 357,94. Maar…  het gestorte bedrag was € 35.794,-. 

Waarschijnlijk door een verwisseling van een punt en een komma heeft gemeente Den Haag in totaal 2,5 miljoen euro ten onrechte uitbetaald aan bijstandsgerechtigden. Bij haar kringloopcollega was het bedrag alweer heel snel afgeboekt, maar “bij mij bleef het geld op mijn rekening staan".

Ze weet dat zij het bedrag moet terugbetalen. Maar dat zal nog wel even duren. De bank belde of zij het direct wilde terugstorten en dat zegde zij toe. “Maar even later ging ik nadenken. Zíj hebben toch een fout gemaakt? Als wij gewone mensen een fout maken, worden wij er altijd voor gestraft. Waarom zouden zij er nu wel gewoon mee mogen wegkomen?"

Zij besloot aan zichzelf te denken, stortte het geld naar een andere rekening en begon van daaruit haar schulden af te betalen. Bij elkaar al zo’n 15.000 euro. Hoe het nu verder moet? ,”Ik hoop dat ik de kans krijg het bedrag in termijnen terug te betalen. Dat deze gemeentelijke blunder me toch verder helpt in het leven."

Ik hoop met haar mee.

Archief 2019