Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 14 - 103. Annie M.G. 2018 [2]

zaterdag 13 april 2019

Vanmiddag waren Jan Beuving (tekst) en Patrick Nederkoorn (vertolking) te gast bij het radioprogramma De Taalstraat van Frits Spits om te praten over hun met Tom Dicke (compositie en begeleiding) geschreven lied Die geur. Dat is een van de zes genomineerde liederen voor de Annie M.G. Schmidt, die morgenmiddag wordt toegekend.
Ik schreef er hier al over.

Wat een mooi interview. Goede vragen van Frits over het ontstaan van de tekst en de opbouw ervan en nog betere antwoorden van mijn oud-studenten, die het radiobedrijf inmiddels ook van binnenuit kennen en ontspannen en met kennis van zaken repliek gaven. 
De Taalstaat is een programma met veel aandacht voor het literaire lied en dus nam Spits ruim de tijd voor het goed voorbereide gesprek. En hij sloot het af met het laten horen van het volledige lied – ook al iets waar de meeste radioprogramma’s de tijd niet voor willen of mogen nemen.

Toen had de presentator al gezegd dat hij hoopte dat zij morgen winnen. Ik zat in de auto en dacht: als dat niet het geval is, begrijpt de jury net zo weinig van dit lied als de Excellenties van de problematiek waar het in Die Geur om draait.

Beluister het gesprek hier. 

Archief 2019