Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 13 - 96. Lied in 't Engels

zaterdag 06 april 2019



Vanavond was Kamagurka in de Verkadefabriek en dat betekent niet alleen een mooie voorstelling van de theatermaker-beeldend kunstenaar (en nog veel meer), maar ook altijd een boeiende ontmoeting met die geweldig aardige en erudiete man daarachter: Luc Zeebroek (wat zijn echte naam is).

In mijn mediatheek liep ik nog even door zijn geluidsdragers en vond dit curieuze plaatje uit 1991, opeens weer actueel nu het Nederlands op universiteiten steeds meer in de verdrukking komt als voertaal en als studierichting.



Herr Seele (links) en Kamagurka 


The Ex was een Amsterdamse punkband, Herr Seele (Peter van Heirseele) was Kamagurka’s sidekick en maakte de tekeningen bij diens vermaarde strip Cowboy Henk
Op de voorkant van het plaatje zingt Kamagurka This song is in English, wat het lied dan ook is.

This song is in English, baby
That’s important, that’s important
Although it’s a difficult language
It’s fun to sing in
because if I sing in Flemish
no one can understand
but if you sing in English
everyone can understand

Luister hier. 

Maar Kamagurka laat zich niet voor één gat vangen. En dus staat op de achterkant Dit lied is in het Engels, maar dan in het Nederlands (en, net als op de A-kant, een beetje Frans). Op z’n Kamagurka’s:

Ook Elvis zong in ’t Engels
En Petula Clark en zijn zoon
Die zongen ook in ’t Engels

En zelfs Fred Astaire
Die helemaal niet kon zingen
Die danste in ’t Engels
Daarom zing ik nu dit lied in ’t Engels

Luister hier.
Lees hier de tekst. 

Archief 2019