Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 13 - 96. Lied in 't Engels

zaterdag 06 april 2019



Vanavond was Kamagurka in de Verkadefabriek en dat betekent niet alleen een mooie voorstelling van de theatermaker-beeldend kunstenaar (en nog veel meer), maar ook altijd een boeiende ontmoeting met die geweldig aardige en erudiete man daarachter: Luc Zeebroek (wat zijn echte naam is).

In mijn mediatheek liep ik nog even door zijn geluidsdragers en vond dit curieuze plaatje uit 1991, opeens weer actueel nu het Nederlands op universiteiten steeds meer in de verdrukking komt als voertaal en als studierichting.



Herr Seele (links) en Kamagurka 


The Ex was een Amsterdamse punkband, Herr Seele (Peter van Heirseele) was Kamagurka’s sidekick en maakte de tekeningen bij diens vermaarde strip Cowboy Henk
Op de voorkant van het plaatje zingt Kamagurka This song is in English, wat het lied dan ook is.

This song is in English, baby
That’s important, that’s important
Although it’s a difficult language
It’s fun to sing in
because if I sing in Flemish
no one can understand
but if you sing in English
everyone can understand

Luister hier. 

Maar Kamagurka laat zich niet voor één gat vangen. En dus staat op de achterkant Dit lied is in het Engels, maar dan in het Nederlands (en, net als op de A-kant, een beetje Frans). Op z’n Kamagurka’s:

Ook Elvis zong in ’t Engels
En Petula Clark en zijn zoon
Die zongen ook in ’t Engels

En zelfs Fred Astaire
Die helemaal niet kon zingen
Die danste in ’t Engels
Daarom zing ik nu dit lied in ’t Engels

Luister hier.
Lees hier de tekst. 

Archief 2019