Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn op deze site niet meer terug te lezen.
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden:
de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad.

Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet meer uit
losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd;
begin juni laat ik ook die voorwaarde los: logboeken zjn voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

Wel besluit ik eind maart 2019 om, met terugwerkende kracht, de logboeken van 2019 te nummeren, zodat zij makkelijker terug te vinden zijn - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend
schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Week 13 - 93. Cartooning Syria

woensdag 03 april 2019




Net uit: Cartooning Syria, met politieke prenten waar je zelden om kunt lachen, daarvoor zijn ze te indringend. En misschien is dat maar beter ook gezien het lijden van de Syrische bevolking tijdens de acht jaar durende oorlog. 
28 Syrische tekenaars in het ene hoofdstuk en werk van Nederlandse, Vlaamse en Noorse tekenaars in het andere. Onder de laatsten Tjeerd Royaards, in wiens prent we de verdronken peuter Aylan weer op het strand zien liggen – een beeld dat nooit meer weggaat, ook nooit meer weg mag… 



Daarnaast (Engelstalige) bijdragen over de tekenaars en over de gevaren die zij lopen. Velen leven inmiddels dan ook in ballingschap. In 2013 werd tekenaar Akram Raslan gearresteerd en vermoord. Twee jaar later waagde de gerenommeerde Syrische tekenaar Ali Ferzat het om de Syrische president herkenbaar te bespotten met deze prent: Assad die ervandoor gaat en een lift krijgt van de (toen nog op de vlucht zijnde) Libische leider Gaddafi. 





Niet veel later vond men Ferzat zwaargewond langs de snelweg bij Damascus. De waarschuwing was duidelijk, want zijn handen waren verbrijzeld. 
Maar… het bracht de cartoonisten niet tot zwijgen, ook Ferzat niet. Assad heeft de oorlog gewonnen, het volk heeft verloren. Maar de strijd is nog niet gestreden, draagt Ferzat hoopvol uit. Hij tekende een specht die met zijn met potlood (!) gewapende snavel het standbeeld van de oorlogszuchtige leider omver tikt. 
Het gaat net zo langzaam als met diplomatie en alleen de kogel is sneller, maar... het gebeurt! 

 

 

Archief 2019