Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn op deze site niet meer terug te lezen.
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden:
de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad.

Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet meer uit
losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd;
begin juni laat ik ook die voorwaarde los: logboeken zjn voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

Wel besluit ik eind maart 2019 om, met terugwerkende kracht, de logboeken van 2019 te nummeren, zodat zij makkelijker terug te vinden zijn - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend
schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Week 10 - 73. Marijke [1/2]

donderdag 14 maart 2019



Schitterend uitgegeven nieuw werk van Marijke Boon: op grammofoonplaat-formaat, een tekstbundel met cd en ep. Alles drie zijn ook los te koop, meen ik, maar zo bij elkaar gestoken door de zangeres die ook beeldend kunstenaar is, ziet dat er erg fraai uit. 

Titel Oude Haas en dat titellied besprak ik al eerder (lees en luister hier). Ook sommige andere liedteksten en gedichten in de tekstbundel en op de geluidsdragers verschenen al eerder, maar daarover schreef ik nog niet in Gedicht Gedacht of in deze rubriek. Daar komt nu verandering in.

Maar bij het kiezen van een andere liedtekst en het zoeken van een geluidsregistratie daarvan, kwam ik terecht bij een live-optreden waarin Marijke Boon vertelt over een optreden dat zij, bijna 25 jaar eerder, bijwoonde van Hugo Claus. Die las daar zijn gedicht Nu nog voor en Marijke Boon noemt dat een “magisch moment”. 
 


Hugo Claus (door Stephan Vanfleteren)


Meteen denk ik: in Gedicht Gedacht koos ik al vaak voor de grote dichter Hugo Claus – en eigenlijk verdient hij elke week een plaats –, maar nog niet voor die fabelachtige evergreen, zeker ook tijdens zijn literaire voordrachten. Een ode aan de aardse lust wanneer de dood zijn hoofd om de hoek van de deur heeft gestoken. 
 



Ik laat Marijke Boon dus nog één dag wachten. Nu kies ik voor dat gedicht van 29 kwatrijnen verdeeld over even zoveel bladzijden uit de bundel Alibi. Ik zet de vierregelige verzen, gebaseerd op een selectie uit het Sanskritische gedicht De Dief van liefde, onder elkaar; wel met de romeinse cijfers, maar zonder de cursieve commentaren. 

Lees en vooral ook luister hier!

Archief 2019